
Tot in de 18e eeuw fungeerden de grotten in periodes van onveiligheid en geweld als schuilplaats of vergeetput. Pas in de vorige eeuw zijn speleologen ze professioneel gaan ontdekken, nadat de hele omgeving op stelten had gestaan, omdat kinderen er bijna verdwaalden.
Wat er te zien is mag een beetje mysterieus blijven, maar de Salle des Mysterieuses is alvast een onwaarschijnlijk paleis met verbazende kristallen. Een treintje rijdt ongeveer vier kilometer tot aan de ingang van de grot.
Dan gaat het, onder leiding van gidsen, te voet verder over ongeveer drie van de veertien kilometer die al ontdekt zijn.
De tocht is goed te doen en niet te vermoeiend. Met een grote boot kan men over de ondergrondse Lesse terug naar het daglicht en de werkelijkheid. Om de overgang draaglijker te maken kan men nog een audiovisuele voorstelling in het Expothema bijwonen.
In de grotten is er een constante temperatuur van ongeveer twaalf graden en de lucht is er zeer vochtig.