
Sarlat is een juweel van Franse stedenbouwkunst. De plaats is ontstaan rond een klooster uit de 8e eeuw. Veel van het oorspronkelijke karakter van de middeleeuwse stad is bewaard gebleven, en ook veel uit de Renaissance. Naast schitterende bouwwerken en monumenten vindt u kerken en huizen uit alle tijdperken in de nauwe, kronkelige straatjes en ruime pleinen.
Sarlat kreeg in de 13e eeuw stadsrechten. Tijdens de Honderdjarige Oorlog kwam ze korte tijd onder Engels bestuur. Tot in de 18e eeuw was de stad omgeven door wallen en grachten. Die hadden geen functie meer en werden gedempt. In de plaats ervan kwamen boulevards. Slechts hier en daar is nog slechts een stukje van de oude stadsmuur over.

Bovendien heeft men in de 19e eeuw de blunder begaan de oude stadskern te doorsnijden met een kaarsrechte straat, de Rue de la République, ook wel de Travèrse genoemd. Het gedeelte oostelijk van deze Travèrse is toeristisch het meest aantrekkelijk.
Een stadswandeling die een goede indruk geeft van al het schoons zou u kunnen beginnen op de Place du Peyrou voor de kathedraal. Opvallend is hier het Maison de la Boétie, gebouwd in de stijl van de Italiaanse Renaissance (16e eeuw). Tegenover de ingang van de kathedraal een oud huis in vakwerkstijl. Daarnaast links een rijk versierd barokgebouw, vroeger de stadsherberg.

Naast de kathedraal het voormalig bisschoppelijk paleis. De kathedraal Saint Sacerdos zelf stamt uit de 12e en 14e eeuw, maar werd later (16e-18e eeuw) ingrijpend veranderd. Alleen de Romaanse klokkentoren bleef onverlet gehandhaafd.
In de kerk een mooi altaar, altaarstukken, koorstoelen en een beroemd orgel. Van de voormalige kruisgang is alleen de kapittelzaal intact gebleven. Links daarvan ligt de Romaanse 12e-eeuwse Benedictuskapel, ook wel Chapelle des Pénitents Bleus genoemd.

Door een poortgewelf komt u in de Cour des Fontaines. Op dit grote binnenhof sluit de Cour des Chanoines aan met fraaie 18e-eeuwse gevels. Via een smalle doorgang komt u nu op het oude kerkhof (Ancien Cimétière). Hier gaat u de trap op naar de Laterne des Morts (dodenlantaarn), een raadselachtige middeleeuwse toren, die ter ere van St. Bernardus gebouwd zou zijn toen hij in 1147 hier te gast was.
Het 16e-eeuwse gerechtshof van Sarlat (Présidial) is een mooi gebouw. De Place de la Liberté heeft het 17e-eeuwse raadhuis. Hier worden in de zomer de jaarlijkse theaterfestivals gehouden. Men bouwt een toneel met het Hôtel de Gisson en de laat-gotische parochiekerk Ste Marie als achtergrond.