In Trento begon de Contrareformatie

De Romeinen hadden in Trento al een nederzetting die van strategisch belang was voor de weg over de Brennerpas. Ook de Duitse keizers hadden er belang bij de toegang tot de Brenner onder controle te houden en daarom gaven zij in de 11e eeuw de bisschop tevens de wereldlijke heerschappij over de stad en omgeving.

De meeste bekendheid heeft de stad gekregen door het concilie dat hier (met onderbrekingen) van 1545 tot 1563 werd gehouden en bijeen kwam om de positie van de kerk te bepalen ten opzichte van de lutherse reformatie. Het concilie heeft een aantal hervormingen doorgevoerd, maar anderzijds zich duidelijk gekeerd tegen de lutherse en calvinistische opvattingen, waardoor de breuk tussen katholieken en protestanten definitief werd. Dit concilie is het begin geworden van de Contrareformatie.

Nadat in het begin van de 19e eeuw de bisschop zijn wereldlijke macht had verloren, kwam het gebied onder Oostenrijks bestuur en werd het bij de provincie Tirol gevoegd. In 1919, na de Eerste Wereldoorlog, werd het gebied aan Italië toegewezen. Vooral onder het fascistische regiem van Mussolini werd elk streven naar autonomie onderdrukt en was de politiek er op gericht de provincies Trentino en Alto Adige (Südtirol) te 'italianiseren'. Na de Tweede Wereldoorlog hebben deze provincies elk een autonome status gekregen.

In de Cappella del Crocifisso bevindt zich een houten crucifix dat werd gebruikt bij de vaststelling van de besluiten van het concilie. De dom wordt door een 13e-eeuws gebouw, het Castoletto, verbonden met het Palazzo Pretorio, in vroegere tijden het bisschoppelijk paleis. Dit paleis biedt nu onderdak aan het bisschoppelijk museum.