Belang van de Champs-Elysées in Parijs

Hier vertoonden de koningen zich aan het volk en als ze goedgezind waren deelden ze brood en wijn uit aan hun onderdanen. Deze traditie bleef bestaan tot het begin van de revolutie.

Jarenlang had de straat een bijzonder slechte reputatie maar stilaan kwamen meer en meer welstellende lui er zich vestigen maar toch bleef het nog decennia lang gevaarlijk om er 's nachts rond te lopen. De laan was ook het toneel van een aantal zedendelicten, zoals dat van de priester die in 1778 werd betrapt in de bosjes met een negerin. Hij verklaarde dat hij de biecht afnam. Hij werd vrijgelaten met het dringende verzoek de biecht voortaan niet meer in de bosjes af te nemen.

In 1800 stonden hier slechts zes huizen.
Na de nederlaag van Napoleon I in 1814 vestigden de bezettingstroepen zich in de Tuileries en op de Champs-Elysées (de Russen).
De winter van 1814 was zo streng dat men de bomen van de Champs-Elysées velde om ze op te kunnen stoken. Het zou twee jaar duren vooraleer de laan in haar oude glorie was hersteld.

Sinds 1828 is de laan eigendom van de stad Parijs die de trottoirs liet verbreden en gaslantaarns liet plaatsen. Daardoor werd de betere klasse opnieuw aangetrokken (bals, restaurants en chique cafés).

1871: Het overwinnende Pruisische leger marcheert over de Champs-Elysées: Bismarck was er zo van onder de indruk dat hij in Berlijn de Kurfürstendam liet aanleggen.

La Voie Triomphale: het architectonisch principe dat men vaker terug vindt in Parijs: een grote rechte laan verbindt 2 monumenten met elkaar (in casu: Arc de Triomphe -Concorde - Tuileries/Louvre. Sedert een tiental jaar ook in de andere richting: Arc de Triomphe - Grande Arche de la Défense.