
Buiten
De grote poort waarlangs men binnenkomt is versierd met het wapen van de koning. Op de plaats waar nu het standbeeld van Lodewijk XIV staat, stond vroeger een vergulde poort die toegang gaf tot de Koninklijke Binnenplaats. Alleen de rijtuigen van de koning mochten erdoor.
Zoals gebruikelijk is ook deze paleiskapel in twee verdiepingen uitgevoerd. De koning en de koningin zaten gewoonlijk op de bovengalerij tegenover het altaar, de anderen namen beneden plaats.
De HerculeszaalVroeger werd deze zaal gebruikt als kapel. Daarna werd ze gebruikt als balzaal en zelfs als audiëntiezaal. Op de huisavonden stonden in de zaal tafels met dranken. Eén tafel voor de warme dranken, zoals chocola en koffie, en twee voor de likeuren, sorbets en verschillende vruchtensappen.
Op het plafond: voorstelling van de vergoddelijking van Hercules. In de zaal hangt het schilderij ‘De maaltijd bij Simon’ van Veronese dat door Venetië aan Louis XIV geschonken was. De zaal werd speciaal gebouwd als omlijsting voor dit schilderij. Apollozaal Gewijd aan het symbool van de koning, de zon. Er is een plafondschildering, waarop Apollo in de zonnewagen afgebeeld staat. Dit was de troonzaal. De zilveren troon was 2,6 meter hoog en had een baldakijn: hij werd in 1689 gesmolten om oorlogsschulden te betalen. Pas veel later werd het tijdens de regering van Lodewijk XV vervangen door een troon van verguld hout. Hier hield de vorst zijn audiënties (buitengewone ontvangsten hadden plaats in de Spiegelzaal). Hier hangt ook het beroemde portret van Lodewijk XIV. Op huisavonden werd deze kamer geheel aan de muziek gewijd. Zaal van de oorlog (Spiegelzaal: 1678-1686)De zaal is een loflied op de militaire overwinningen van Lodewijk XIV. Op het plafond staat het gewapend Frankrijk met op het schild een portret van de koning.
Op de bogen staan de verbonden grootmachten: Duitsland met zijn adelaar, Spanje met de leeuw en Holland achterstevoren op de Leeuw van Vlaanderen. Deze zaal vormt een geheel met de spiegelzaal. Oorspronkelijk was deze zaal een terras. Lodewijk XIV liet het ombouwen tot een galerij. Afmetingen: 73m lang, 10,5m breed en 12,3m hoog (de grootste van het paleis) met uitzicht op de tuin en het Grand Canal. Er zijn Zeventien spiegelpanelen.We zien de spiegelzaal nu zoals ze was in 1769. Hier wachtten de hovelingen op de koning en zijn familie die in optocht naar de mis gingen.
Het was ook de ruimte waar buitengewone audiënties en galabals plaatsvonden: aanvankelijk liet Lodewijk XIV massief zilveren meubels in de zaal plaatsen. In 1689 werden ze gesmolten om de oorlogsuitgaven te betalen.
De zaal telt 357 spiegelpanelen; slechts 80 ervan zijn nog uit de 17e eeuw. Ze werden vervaardigd met kwikzilver, een techniek die dodelijk was voor de betrokken werklieden en die later werd verboden.
In de loop der jaren was de 73m lange zaal dof en donker geworden. In 2003 startte de restauratie en de zaal werd opnieuw opengesteld in juni 2007. De restauratie werd helemaal betaald door de groep Vinci (bouwt o.a. ondergrondse parkeergarages). Het marmer, 1000 m², kreeg een poetsbeurt.
De spiegels werden één voor één gereinigd, gerestaureerd en waar nodig geretoucheerd.
De restaurateurs stonden erop dat de zaal geen 21e-eeuwse verlichting zou krijgen. Men bedacht voor de kroonluchters een speciaal elektrisch lampje dat het effect van kaarslicht sterk benadert.
Slaapkamer van de koninginIn 1729-1735 opnieuw ingericht door, de vrouw van Lodewijk XV. In 1770 liet Marie-Antoinette, de vrouw van Lodewijk XVI, de Oostenrijkse adelaar aanbrengen, evenals de schilderingen van Maria-Theresia (haar moeder) en Jozef II (haar broer). Hier ontving de koningin haar bezoek. In deze kamer werden negentien koningskinderen geboren (de koninklijke bevallingen en het ochtendtoilet waren openbare gebeurtenissen). Op het moment dat de verloskundige aankondigde: ’De koningin gaat bevallen’, spoedden de hovelingen zich naar deze kamer om niets van het spektakel te missen.
De dames van het hof, met uitzondering van de prinsessen, lieten hier hun draagstoelen achter als ze bij de koningin binnen gingen.