De abdijkerk in Moissac
Van de abdijkerk St. Pierre is het een en ander overgebleven, wat als een hoogtepunt uit de Romaanse beeldhouwkunst beschouwd kan worden.
Het zware klokportaal uit de 11e eeuw, dat er nog staat, lijkt een soort donjon met een gotische bovenbouw. Het schip is van baksteen en voor een groot deel Romaans. Dit kunt u zien aan de massieve onderbouw van de muren en de ronde bogen van de benedenramen. Het andere deel is gotisch (15e eeuw).
Het zuidportaal (1110-1130) is zó mooi, om nooit te vergeten.
In de boog van het kerkportaal (timpaan geheten) is een tekst uit Openbaringen uitgebeeld, waar u Christus ziet, als Majestas tronend, temidden van engelen. U ziet hier de 4 symbolen van de evangelisten: de os als symbool voor Lucas, de leeuw voor Marcus; de mens voor Mattheüs en de adelaar voor Johannes. Deze symboliek wordt vaak in de kerken gebruikt. De rest van het timpaan is verdeeld in drie delen boven elkaar en wordt gevuld met de 24 oudsten (Openbaringen 4: 2-9), die zich wenden naar de tronende Christus. Vooral de gezichten van deze oudsten hebben veel uitdrukking.
Verder is de bovendorpel van het portaal nog heel mooi versierd met rozetten, die omlijst worden door een soort kabel, waarvan de uiteinden vastgehouden worden door de bek van 2 monsters.
Vermeldenswaard is ook de middenpijler, die aan de voorzijde versierd is met mythologische dierfiguren en aan de zijkanten met profetengestalten. Ook de toegangswanden zijn gebeeldhouwd. Het is altijd heel indrukwekkend deze bijzonder mooie dingen te zien en je dan te realiseren, dat zo'n 900 jaar geleden mensen deze prachtige dingen gemaakt hebben met het, in onze ogen toch primitieve, gereedschap. Het is om er stil, en vooral ootmoedig van te worden. Wat nu niet meer te zien is, is dat alles geschilderd was met veel kleuren (gepolychromeerd).
Ga vervolgens binnen door de poort en in het interieur ziet u onder andere een 12e-eeuws Christusbeeld; een moeder Gods uit 1476; een vlucht naar Egypte, gemaakt aan het einde van de 15e eeuw; een graflegging uit 1485; een sarcofaag uit de tijd van de Merovingen (circa 700) en 16e-eeuwse koorbanken.
Vergeet vooral niet door de kruisgang te lopen, die rond 1100 werd voltooid en om de kloosterhof loopt. Hier mediteerden de monniken; nu zijn de bogen met afwisselend enkele en dubbele zuiltjes met aan de bovenkant het dragende deel van deze zuiltjes, de kapitelen, schitterend en gevarieerd gedecoreerd te bewonderen. U ziet er van alles: geometrische patronen, dierfiguren, bladmotieven, bijbelse taferelen. Ook figuren van mensen, die van veel belang geweest zijn voor de abdij.
U kunt ook een aantal kapellen aan de oostzijde bezoeken, waar een museum is ingericht met foto's van het beeldhouwwerk en van religieuze voorwerpen.
Het zware klokportaal uit de 11e eeuw, dat er nog staat, lijkt een soort donjon met een gotische bovenbouw. Het schip is van baksteen en voor een groot deel Romaans. Dit kunt u zien aan de massieve onderbouw van de muren en de ronde bogen van de benedenramen. Het andere deel is gotisch (15e eeuw).
Het zuidportaal (1110-1130) is zó mooi, om nooit te vergeten.
In de boog van het kerkportaal (timpaan geheten) is een tekst uit Openbaringen uitgebeeld, waar u Christus ziet, als Majestas tronend, temidden van engelen. U ziet hier de 4 symbolen van de evangelisten: de os als symbool voor Lucas, de leeuw voor Marcus; de mens voor Mattheüs en de adelaar voor Johannes. Deze symboliek wordt vaak in de kerken gebruikt. De rest van het timpaan is verdeeld in drie delen boven elkaar en wordt gevuld met de 24 oudsten (Openbaringen 4: 2-9), die zich wenden naar de tronende Christus. Vooral de gezichten van deze oudsten hebben veel uitdrukking.
Verder is de bovendorpel van het portaal nog heel mooi versierd met rozetten, die omlijst worden door een soort kabel, waarvan de uiteinden vastgehouden worden door de bek van 2 monsters.
Vermeldenswaard is ook de middenpijler, die aan de voorzijde versierd is met mythologische dierfiguren en aan de zijkanten met profetengestalten. Ook de toegangswanden zijn gebeeldhouwd. Het is altijd heel indrukwekkend deze bijzonder mooie dingen te zien en je dan te realiseren, dat zo'n 900 jaar geleden mensen deze prachtige dingen gemaakt hebben met het, in onze ogen toch primitieve, gereedschap. Het is om er stil, en vooral ootmoedig van te worden. Wat nu niet meer te zien is, is dat alles geschilderd was met veel kleuren (gepolychromeerd).
Ga vervolgens binnen door de poort en in het interieur ziet u onder andere een 12e-eeuws Christusbeeld; een moeder Gods uit 1476; een vlucht naar Egypte, gemaakt aan het einde van de 15e eeuw; een graflegging uit 1485; een sarcofaag uit de tijd van de Merovingen (circa 700) en 16e-eeuwse koorbanken.
Vergeet vooral niet door de kruisgang te lopen, die rond 1100 werd voltooid en om de kloosterhof loopt. Hier mediteerden de monniken; nu zijn de bogen met afwisselend enkele en dubbele zuiltjes met aan de bovenkant het dragende deel van deze zuiltjes, de kapitelen, schitterend en gevarieerd gedecoreerd te bewonderen. U ziet er van alles: geometrische patronen, dierfiguren, bladmotieven, bijbelse taferelen. Ook figuren van mensen, die van veel belang geweest zijn voor de abdij.
U kunt ook een aantal kapellen aan de oostzijde bezoeken, waar een museum is ingericht met foto's van het beeldhouwwerk en van religieuze voorwerpen.
