De doopkapel en de kerken van Poitiers

De doopkapel van St. Jean is het oudste voorbeeld van christelijke bouw in Frankrijk. Ze is nog gebouwd door de Romeinen.
Tot de 7e eeuw bestond een doop door algehele onderdompeling (men ging dan ontkleed het water in, waar de priester de dooprituelen verrichte waarna men een tuniek als kledij kreeg; later gebeurde de doop symbolisch door middel van het gieten van water over het hoofd. In de vroegere doopruimte bevindt zich het waterbekken. In de doopkapel zijn nu Merovingische sarcofagen opgesteld.

De kathedraal Saint Pierre is de grootste kerk van Poitiers. Men heeft er dan ook erg lang aan gewerkt. Begonnen in 1162, ingewijd in 1379 (was toen nog niet klaar) en pas voorzien van torens in de 16e eeuw. De portalen uit de 13e eeuw zijn voorzien van mooi beeldhouwwerk. Omdat men geen gebruik heeft gemaakt van de luchtbogen, doet de buitenkant erg zwaar aan, maar toch is het indrukwekkende interieur goed verlicht door de prachtige ramen, die dateren uit de 12e en 13e eeuw (het raam achter het koor met afbeelding van de kruisiging stamt uit 1170). Opmerkelijk zijn nog het barokke orgel en het koorgestoelte uit de 13e eeuw.

De kerk van Sainte Radegonde werd in 552 gebouwd in opdracht van de Merovingische Koningin Radegonde als begraafplaats voor monniken. Later is zij zelf ook hier begraven. Haar marmeren sarcofaag staat in de crypte, maar er zitten geen resten meer in van de heilige; men dacht dat die door de hugenoten waren gestolen. Eerst een tiental jaren geleden vond men een klein loden doosje met assen en beenderen van een vrouw. Men denkt dat dit de resten van Radegonde zijn.
In het gotische portaal van de kerk zijn de patroonheiligen van Poitiers in beeldhouwwerk gevat: St. Hilarius, Sainte Radegonde en natuurlijk de Notre Dame.

De kerk van St. Hilaire ligt in het zuidwesten van het stadscentrum en is een historisch monument van grote klasse. Zij is gebouwd op de resten van de kerk uit de 4e eeuw die door de Arabieren in 732 was platgebrand. Aanvankelijk had deze herbouwde kerk een houten dak, maar dat werd later vervangen door stenen gewelven, maar die waren zo zwaar dat er vele zuilen bijgeplaatst moesten worden. De buitenkant van het gebouw is bijzonder omdat er rond het koor diverse kapellen zijn aangebouwd met prachtige kapitelen en lijsten. In de Middeleeuwen fungeerde deze kerk als onderkomen voor de pelgrims naar Santiago de Compostela.

En dan de Notre-Dame-la-Grande. Haar naam doet zij geen eer aan als het gaat om de afmetingen, maar wel als het gaat om de prachtige oorspronkelijke Romaanse voorgevel. De gevel is opgebouwd in drie etages en staat tussen twee torentjes met daken als dennenappels. De kerk is gebouwd op een van oorsprong Gallo-Romeinse tempel, waarop later een Karolingische kerk verrees en weer later dus de huidige.