De geschiedenis van de Eiffeltoren

'Ik ben jaloers op mijn toren: hij is beroemder dan ikzelf' - G. Eiffel

Voor de wereldtentoonstelling van 1889 wilde Frankrijk iets groots realiseren om de honderdjarige verjaardag van de Revolutie te vieren. Het idee voor de toren kwam bij Eiffel (1832-1923) op als gevolg van zijn studie van metalen pijlers voor viaducten en zijn eerste plannen dateren van 1884.

Ter gelegenheid van de wereldtentoonstelling van 1889 werd zijn idee geselecteerd uit meer dan 700 inzendingen voor de bouw van een 'nieuw wereldwonder': het zou immers het hoogste gebouw van de wereld worden. De bouw duurde van 1887 tot 1889 door 300 arbeidersacrobaten.

Niet iedereen was overtuigd en velen dachten dat de toren zou instorten op een hoogte van 220m. 300 vooraanstaande kunstenaars (schilders, schrijvers) publiceerden een manifest tegen de toren<./p>

De totale kostprijs was 7 800 000 goudfranken. Door het succes van het bouwwerk was de kostprijs nog tijdens de wereldtentoonstelling volledig terugbetaald! De opening gebeurde een beetje heimelijk op 31 maart 1889 met slechts enkele eregasten. Eiffel had namelijk een afkeer van de grote massa. Die eregasten hadden ongeveer 1 uur nodig om de 1789 treden (refererend aan het jaar van de Franse Revolutie!) van de toren te beklimmen, want de liften waren nog niet klaar.

In 1909 bestonden er plannen om de toren af te breken maar gelukkig werd de toren gered door de opkomst van de radio. Het was n.l. de ideale plaats om er de nodige antennes te installeren. In 1916 werden vanaf de toren de eerste rechtstreekse verbindingen over de oceaan tot stand gebracht. En in 1957 installeerde de televisie haar antennes (20,75m).

In 1930 werd de buste van Eiffel aan de noordpijler onthuld. Nu is er nog altijd een belangrijk meteorologisch laboratorium.