De vele kanten van Libourne

Het departement van de Gironde heet na het oversteken van de Garonne de streek 'Entre Deux Mers', letterlijk vertaald 'tussen de twee zeeën'.
Het is een driehoek van land, water en steen, met een mozaïek van druivenvelden, bossen, gehuchten, bouwland en verspreid liggende wijnchateaux en domaines. Verder zijn er abdijen, dorpjes met schilderachtige pleintjes en 'bastides'.
Deze laatste waren in vroegere tijden versterkte dorpjes. Ze werden in de Engelse periode gebouwd en bieden vaak een rijkdom aan middeleeuwse architectuur. Libourne was vroeger zo'n bastide, gelegen op de plaats waar de Isle in de Dordogne stroomt.

Nu is het met ruim 20.000 inwoners de grootste stad in de Libournais, na de Médoc het belangrijkste wijngebied in de Gironde. Het heeft zijn naam te danken aan de Engelse bevelhebber Roger de Leyburn. Het kreeg in 1270 stadsrechten en was in de Middeleeuwen al een belangrijke havenstad.
Door de getijdenwerking op de Gironde en de Dordogne ontstond ook in Libourne nog een golfbeweging die het mogelijk maakte voor zelfs grote Engelse en Hollandse zeilschepen tot Libourne stroomopwaarts te varen om er wijn te laden.

Centrum van de vroegere bastide is het marktplein Place Abel-Surcgamp, omgeven door statige 19e-eeuwse herenhuizen met smeedijzeren balkons. Aan het plein ook het stadhuis uit 1429, dat rond 1900 in neogotische stijl werd gerestaureerd.