
Tot begin 17e eeuw bevonden zich hier alleen drassige weidegronden. In 1616 laat Maria de Medici het Cours de la Reine aanleggen: een laan met bomen die langs de Seine tot aan de Place de l'Alma (aan pont de l'Alma) loopt.
In 1667 laat Le Nôtre de vlakte voor de Tuileries met rijen bomen aanplanten en een laan aanleggen die loopt van de Concorde tot aan het Rond Point des Champs-Elysées (men noemt deze laan aanvankelijk de Grand Cours).
In 1709 krijgt deze laan de naam Champs-Elysées: in de Griekse mythologie de plaats waar de gelukzaligen verblijven.
In 1724 wordt ze doorgetrokken tot aan de butte de Chaillot (=l'Etoile). In 1772 wordt de laan nog eens verlengd: tot aan de Pont de Neuilly en in 1774 wordt de butte de Chaillot met 5 meter verlaagd om de helling van de Champs-Elysees te verminderen.
In 1994 kreeg de laan een facelift door de architect Jean-Michel Wilmotte. Hij zorgde o.a. voor een grote ondergrondse parking die de chaos van vroeger voorkomt. Hij zorgde ook voor een nieuwe (design)uitrusting van de straat: o.a. nieuwe verkeerslichten.