Geschiedenis van Hôtel de Ville in Parijs

Tot 1830 heet het plein 'Place de la Grêve', waar zich vooral werklozen verzamelden die op zoek waren naar een patroon die hen wilde inhuren, vandaar de uitdrukking: 'faire la grêve'. Bovendien was het de plaats waar ontevreden werklui kwamen protesteren.

Tijdens het koninkrijk was het ook de plaats waar de terechtstellingen plaatsvonden. Het gewone volk werd opgehangen, edellieden onthoofd.
Ketters en heksen werden levend verbrand, moordenaars kwamen op het rad terecht en wie majesteitsschennis had gepleegd werd gevierendeeld (zo ook Ravaillac die Henri IV had vermoord).

Het plein was ook het toneel van het feest van Sint Jan op 24 juni. Aan de vooravond werd een brandstapel opgesteld van 20 meter hoog. Op de brandstapel legde men een zak met levende katten.
Daarna stak de koning of de burgemeester van Parijs de zaak in brand. Dit was het meest geliefde volksfeest in Parijs.

Tot de 13e eeuw werd Parijs bestuurd door de 'prévot' (provoost), de afgevaardigde van de koning.
Onder François I werd in 1533 de eerste steen gelegd voor het stadhuis (architect Bocador) maar het bouwwerk was pas in de 17e eeuw af (1628) en werd tot in de 19e eeuw verbouwd en veranderd. In 1871 brandde het oorspronkelijke gebouw af.
Het huidige gebouw dateert uit de 19e eeuw

In juli 1789 werd het stadhuis bestormd en de laatste provoost, Jacques de Flesselles, vermoord omdat hij te lang twijfelde voor hij wapens gaf aan de opstandelingen.

Op 16 juli vormde men in het Hôtel de Ville een gemeenteraad, de Commune genaamd. Op 17 juli bracht Louis XVI een bezoek aan Parijs en bekrachtigde de nieuwe gemeenteraad. Op dat moment is de huidige Franse vlag ontstaan: Louis XVI droeg niet alleen de witte cocarde van het huis Bourbon (wit was de kleur van Jeanne d'Arc) maar ook de blauw-rode cocarde van de stad Parijs. Het symboliseerde de verzoening van de koning met het opstandige Parijs. De koning kust de nieuwe vlag.

Haussmann zal in de 19e eeuw het plein vrijmaken door de kleine steegjes er rond af te schaffen en de oppervlakte van het plein te verviervoudigen.
Het huidige gebouw is dan ook een kopie van het bouwwerk van Le Boccador, alhoewel het iets groter is. Het werd gebouwd tussen 1874 en 1882 in neorenaissance stijl.
In 1944 vergaderden hier de leiders van het verzet om de opstand tegen de Duitsers voor te bereiden.

In 1946 werd hier de nieuwe grondwet geproclameerd waardoor de Vierde Republiek van start kon gaan.

Op 6 januari 1959 was het Hôtel de Ville het toneel van de inhuldiging van De Gaulle als eerste president (verkozen op 21 december 1958) van de Vijfde Republiek die in september 1958 tot stand kwam. Sinds Napoleon werd Parijs bestuurd door een prefect. Vanaf 1977 zou het zoals andere steden bestuurd worden door een gekozen burgemeester, in elk van de 20 arrondissementen bijgestaan door een 'maire'.

De voorgevel bevat de standbeelden van 108 beroemde mannen en vrouwen. Allen zijn geboren in Parijs behalve een: le Bocador (de Italiaanse architect uit de 16e eeuw die met de bouw begon; zijn bijnaam bocca d'ora kreeg hij door zijn blonde snor).
Naast de ingang is Molière te zien. Boven ingang 2e verdieping links: Mansard.

Boven het gebouw ziet men de beelden die dertig Franse steden moeten voorstellen maar Strasbourg en Metz ontbreken nog steeds.