Geschiedenis van La Défense in Parijs

Tot in de 18e eeuw stonden hier slechts molens op de heuvel. Reeds in de 19e eeuw waren er plannen om een 'voie triomphale' aan te leggen in het verlengde van de as Louvre - Tuileries Champs Elysées.

Het duurde tot in 1958 eer de plannen concrete vorm kregen. De 'EPAD' werd opgericht (l' Etablissement Public pour l'Aménagement de la Défense).
Het doel was de aanleg van een totaal nieuwe wijk met kantoren, winkels, woongelegenheid, verkeerswegen, RER en metro op grondgebied van de gemeenten Nanterre, Puteaux en Courbevoie. Ook wilde men hoge wolkenkrabbers zoveel mogelijk weren uit het centrum van Parijs.

Twee belangrijke principes stonden centraal bij de aanleg:

1. Scheiding van verkeer en voetgangers: de auto werd naar de ondergrond verwezen (bijv. ondergrondse parkeergarages) en de voetgangers evolueren in de open lucht.

2. Scheiding van woon- en werkfunctie: in La Défense is de scheiding niet volledig: men heeft wel een woonwijk en een werkwijk: in beide werden winkelcentra voorzien.

Voor de aanleg moesten 25.000 mensen verhuizen: onder hen o.a. een boer die hier in 1959 nog woonde en die voor zijn 9 koeien een premie kreeg; voor hen werd een nieuw onderkomen gezocht. Ook meer dan 500 bedrijven en 570 winkels werden verplaatst.

In 1957 werd begonnen met de aanleg van het CNIT (centre national d'industrie et de technologie): het werd als eerste gebouw van La Défense geopend in 1958. Met de aanleg van de RER verbinding met het centrum (1969) en de metro (1992) werd de wijk veel beter bereikbaar. De metro vervoert meer dan 100.000 personen per dag.

Met de opening begin jaren '80 van het grote winkelcentrum 'Quatre-Temps' kreeg La Défense een nieuwe impuls en werd het een commercieel centrum voor de regio. Nu beslaat de wijk met 11 sectoren meer dan 130 ha met 48 torengebouwen; meer dan 900 maatschappijen zijn er gevestigd met meer dan 140.000 mensen die er elke dag komen werken en ong. 30.000 mensen die er wonen.