Het levendige Saint-Emilion

Dit stadje met zijn circa 3000 inwoners is het centrum van het wijngebied. Het ontleent zijn naam aan de heilige kluizenaar Émilion, die zich hier in een klif terugtrok om te mediteren.
Het is een geheel middeleeuwse plaats, gelegen op twee heuvels, met steile straatjes en steegjes, soms alleen bestaand uit trappen. Ze zijn helemaal geplaveid met stenen, hier en daar ongelijk, wat het wandelen erover tot voorzichtigheid doet manen. Auto's kunnen er niet in zonder vergunning, dus daar hoeft u niet zo op te letten, want u hebt uw ogen hard nodig voor wat er links en rechts van de straat te zien en te beleven is. Dat moet men bekijken; de sfeer van het stadje moet men ondergaan. Die sfeer wordt niet in de laatste plaats veroorzaakt door de gouden kleur van de steen, waaruit de meeste gebouwen zijn opgetrokken. Als daar de zon over schijnt, geeft dat een heel mooi gezicht.

Saint-Emilion is een en al levendigheid. Het hele jaar door zijn er exposities, concerten, feesten.
Overal zien we er wijnhuizen, op het marktplein een groot terras, maar ook vinden we overal winkeltjes waar de beroemde 'macarons' worden verkocht. Dat zijn een soort bitterkoekjes die heel lekker zijn bij de rode wijn uit de streek. Althans, zo zegt men.

Vanuit Saint-Emilion kan men met een 'treintje' een rondrit maken door de streek, waarbij langs diverse wijnchâteaux gereden wordt en de belangrijkste monumenten van de middeleeuwse stad getoond worden. Het treintje vertrekt bij de collegiale kerk (aan de buitenrand van de stad) en doet 35 minuten over het tochtje.