
Het gebouw werd geopend in 1987 en getuigt van de wil van Frankrijk en een 20-tal Arabische landen om de kennis van de Arabische wereld, cultuur en taal in Europa te vergroten. Bovendien moet het Instituut de culturele uitwisseling vergemakkelijken.
Het oorspronkelijk project werd nog onder Giscard d'Estaing uitgedokterd maar het is pas onder Mitterrand dat er schot komt in de zaak en het project van architect Jean Nouvel en van Architecture Studio die de nationale wedstrijd hadden gewonnen.
Het gebouw van glas en staal bevindt zich in de wijk tussen de Seine en de Faculté Jussieu, een wijk die van oudsher gekenmerkt wordt door wetenschap en studie.
Architectonisch symboliseert het gebouw de symbiose tussen Oost en West:
De noordkant (naar de Seine gekeerd) is uitgesproken westers en geeft via een fotografisch procédé een weerspiegeling van de gebouwen op het Ile Saint-Louis.
De zuidkant daarentegen is typisch Oosters. Aluminium plaatjes, samengestelde diafragma's (elk scherm heeft 21 irisdiafragma's en een groot centraal irisdiafragma) temperen automatisch het zonnelicht dankzij foto-elektrische cellen.
Op de vijf verdiepingen bevinden zich een museum voor Arabische kunst en beschaving (van oorsprong tot heden), tentoonstellingsruimtes, een mediatheek en een bibliotheek met ongeveer 40 000 werken.