
De Sacre Coeur
In 1870, na de smadelijke nederlaag tegen Duitsland, beloofden een aantal katholieken plechtig een basiliek te zullen bouwen op de heuvel om een betere toekomst te verkrijgen.
De architect Abadie inspireerde zich bij zijn plannen op Romaansbyzantijnse elementen.
De bouw begon in 1876. De kerk was af in 1914 dankzij de 7,5 miljoen euro die werd ingezameld en werd in 1919 ingezegend. De grootste klok, de 'Savoyarde' weegt 19 ton en de klepel woog 850 kilogram. De kerk werd gebouwd met kalkachtige steen, wat de heldere witte kleur van de kerk verklaart. Tijdens een bombardement in 1944 braken de brandglasramen en moesten door andere vervangen worden.
Bij een bezoek aan de toren kan men, bij goed zicht, tot 30 km ver kijken. Het terras voor de Sacré Coeur bevindt zich 100m boven de Seine.
Église St. Pierre de Montmartre (Sint-Pieterskerk)
De ingang van dit merkwaardige kerkje is één van de oudste van Parijs. Het is het enige overblijfsel van de grote abdij die in 1686 werd gesloopt.
Reeds in de Merovingische tijd bevond zich hier een kerk en daarvan zijn in het huidige bouwwerk nog enkele zuilen bewaard.
De huidige kerk werd in 1147 ingewijd en is één van de oudste van de stad.
Tijdens de Revolutie was het een Tempel van de Rede.
In 1871 werd de kerk verlaten en begon te vervallen tot ze in 1908 werd gerestaureerd en door de kerk opnieuw in gebruik werd genomen.