Musée Rodin in Parijs

Rodin werd geboren in 1840 in Parijs. Hij begon al op vroege leeftijd met tekenen. Rodin maakte schilderijen en litho's, daarna werd hij beeldhouwer. Bekende werken van hem zijn: 'De burgers van Calais', 'De Kus' en 'Le Penseur'.

Het gebouw (Hotel Biron)
De bouw vond plaats tussen 1728 en 1730. Men bouwde het pand voor de rijk geworden zoon van een pruikenmaker. Later kocht de hertog Biron het gebouw (vandaar de naam).
In 1820 werd het een klooster. Moeder-overste verkocht onder andere de lambrisering en liet alle 'overbodige' versieringen, zoals spiegels, ijzerwerk en schilderijen, verwijderen. In het begin van de 20e eeuw installeerde Rodin er zijn atelier in de benedensalons en in 1916, een jaar voor zijn dood, schonk Rodin de werken die nog in zijn bezit waren aan de staat. De staat kocht het gebouw in 1911 en maakte er een museum van. Er komen ongeveer 500.000 bezoekers per jaar.

De collectie
De collectie bestaat uit meer dan 6.000 werken: brons, marmer, terracotta, gips, glas, aardewerk enzovoorts. De belangrijkste werken bevinden zich in Parijs, de rest van de collectie in Meudon. In Parijs zijn ook enkele schilderijen uit de persoonlijke collectie van Rodin tentoongesteld, waaronder Monet, Renoir en Van Gogh.

La Porte de l'Enfer
Men plaatste het werk in de tuin in 1937. In 1880 gaf de directie van Schone Kunsten aan Rodin de opdracht om een decoratieve poort voor het Musée des Arts Décoratifs te ontwerpen. Rodin was een bewonderaar van Dante. Hij zette zich vol ijver aan de klus en dacht aan een werk zoals de 'Paradijspoorten' van Ghiberti in Firenze. Hij verwierp het idee om in panelen te werken echter vlug en zocht inspiratie in de 'Divina Commedia' van Dante, waarvan hij enkel de hel als inspiratie overhield. Op het werk staan beeldjes, onder andere 'de Denker en 'de Kus', waarvan Rodin later grotere exemplaren maakte. Aanvankelijk wilde men het werk tonen op de wereldtentoonstelling in 1889, maar het duurde tot 1900, toen Rodin een persoonlijke tentoonstelling organiseerde, om het werk aan het publiek te tonen. Rodin had toen al 20 jaar aan het object gewerkt. 'La Porte de l'Enfer' kan men beschouwen als een samenvatting van zijn oeuvre. Het oorspronkelijke gipsmodel bevindt zich in Meudon.

Le Baiser
Bij hun tocht door de hel zagen Dante en Vergilius Paolo en Francesca (figuren uit de Middeleeuwen in Italië), die de 'zonde van het vlees' bedreven. Francesca da Polenta huwde Gianciotto Malatesta, heer van Rimini. Francesca werd echter verliefd op de broer van haar man, Paolo. Bij hun eerste kus betrapte de echtgenoot van Francesca het tweetal en doodde hen met een dolk. Op de 'Porte de l'Enfer' beeldde Rodin de twee geliefden af op het linker gedeelte op het ogenblik van hun eerste kus. Aanvankelijk heette het werk 'Paolo en Francesca' maar in 1887 gaf men het de naam van 'De Kus'.

Zoals andere beelden op de 'Porte' ging ook 'De Kus' later een eigen leven leiden als groot beeld. In 1888 bestelde de directie van Schone Kunsten een marmeren kopie van het beeld bij een andere beeldhouwer, Jean Turcan, en in 1918 stelde men de versie van Rodin op in het Musée Rodin. In 1898 veroorzaakte de eerste grote marmeren kopie van het kleine beeld van de 'Poort' nog een schandaal in Parijs. Tegenwoordig zijn er nog steeds marmeren kopieën in onder andere Tate Gallery in Londen en in Kopenhagen.

Ugolin et ses enfants
Het origineel van het beeld staat in het centrum van de linkervleugel van de hellepoort, het grote bronzen model in het centrum van de vijver in de tuin. Ugolino della Gherardesca nam men in 1289 gevangen in Italië bij de strijd tussen rivaliserende steden. Men sloot hem met twee kinderen en kleinkinderen op in een toren in Pisa. De sleutels van de torenpoort wierp men in de rivier en Ugolino en de kinderen stierven de hongerdood. Ugolino stierf als laatste en probeerde zijn leven te rekken door zijn eigen kinderen en kleinkinderen op te eten. De daad deed hem in de hel belanden.

Le Penseur
Het beeld (1880-1882) was bedoeld voor de 'Porte de l'Enfer' en het origineel van 71 centimeter hoog toonde men in 1888 in Kopenhagen. Aanvankelijk heette het beeld 'Le Poète', want het beeld stelde volgens Rodin een denkende Dante voor. Een kunstcriticus startte een actie om van het beeld een grote bronzen versie te maken als eerherstel voor Rodin. Rodin's 'Balzac' was in 1898 geweigerd door de opdrachtgevers, de 'société des gens de lettres de Paris'. Rodin weigerde trouwens aan de actie mee te doen. 'Le Penseur' was het eerste werk van Rodin dat men in Parijs tentoonstelde, voor het Panthéon. In 1922 werd het werk verplaatst naar het Musée Rodin, een tweede exemplaar staat op het graf van Rodin in Meudon.

De burgers van Calais
Eerst een historisch feit uit de Honderdjarige Oorlog: In 1347 gaf de stad Calais zich na een lang beleg over aan de Engelse koning Edward III. Zes notabelen van de stad opperden hun leven als de koning de stad spaarde. Zij boden de sleutels van de stad aan de Engelse koning aan. De koningin, ontroerd door de moed van de burgers, vroeg haar echtgenoot om de levens van de zes te sparen, wat ook gebeurde. Het historisch feit inspireerde verschillende kunstenaars in de 19e eeuw. In 1884 gaf de burgemeester van Calais de opdracht aan Rodin om een monument te vervaardigen. Hij liet zich inspireren door de kronieken uit de Middeleeuwen om een 'trage processie naar de dood' te maken. De burgers zijn slechts gekleed in hun hemd, met blote voeten en bloot hoofd en met een touw rond de hals, volgens een traditie uit de Middeleeuwen om zo genade te vragen. In 1895 onthulde men het werk in Calais. Tot grote spijt van Rodin plaatste men het werk op een hoge sokkel. Rodin zag het werk liever lager bij de grond om de misère van de burgers nog beter uit te drukken. In 1926 plaatste men een bronzen kopie in het museum.

Het monument voor Balzac
In 1891 gaf de 'société des gens de lettres', onder impuls van de voorzitter Emile Zola, aan Rodin de opdracht om een beeld van Balzac te maken. Balzac werd geboren in Tours in 1799 en stierf in Parijs in 1850. Balzac werd begraven op Père Lachaise. Hij was één van de belangrijkste Franse schrijvers van de 19e eeuw. De auteur werd vooral bekend door 'La Comédie Humaine', een cyclus van bijna 100 boeken over de Franse maatschappij ('realisme'). Balzac wilde met het werk een tegenhanger schrijven van de 'Divina Commedia' van Dante. Rodin maakte een 'streng' beeld van Balzac dat niet in de smaak viel bij de bewonderaars van de schrijver. De opdrachtgevers weigerden het gipsmodel en een andere beeldhouwer kreeg de opdracht om een tweede versie te maken. Het duurde tot in 1939 eer men van het plaastermodel een bronzen kopie maakte voor het museum.

Le Secret en La Cathédrale
In 'Le Secret' toont hij twee identieke rechterhanden en in 'La Cathédrale' moeten de handen het beeld oproepen van een gothisch gewelf in een kathedraal. Rodin bewonderde de gothiek.