
In 1722 laat de gravin van Bourbon (dochter van Louis XIV en Mme de Montespan) hier een paleis bouwen waarvan de tuinen terrasvormig zijn aangelegd tot aan de Seine.
De revolutie neemt het gebouw in beslag.
Napoleon I laat de huidige voorgevel maken als pendant van de Madeleinekerk. Architectonisch was dit een huzarenstukje want de gevel moest loodrecht op de brug staan terwijl het gebouw erachter naar links afbuigt!
In 1827 installeert de regering er de wetgevende vergadering waarvoor tussen 1827 en 1832 de halfcirkelvormige parlementszaal werd gebouwd.
Tijdens de Derde en Vierde Republiek was deze vergadering oppermachtig en stuurde met de regelmaat van een klok de regeringen naar huis: van 1871 tot 1940 waren er 106 en tussen 1946 en 1958 waren er 25!
De Vijfde Republiek zou een einde maken aan die machtspositie en de verantwoordelijkheid van de president vergroten.
Het gebouw herbergt ook een rijke verzameling handschriften en boeken (o.a. een bijbel uit de 10e eeuw, de processtukken van Jeanne d'Arc, manuscripten van Jean-Jacques Rousseau...).
In principe kan men het gebouw op aanvraag bezoeken, maar in de praktijk blijkt dat alleen mensen met enige invloed zo toegelaten worden. Zittingen van het parlement bijwonen kan wel.
In het Franse parlement dat hier zetelt zitten 557 afgevaardigden.