St. Emilion is een prachtig middeleeuws stadje

Een prachtig middeleeuws stadje, gelegen op twee heuvels, met steile straatjes en steegjes en heel veel trappen, geplaveid met stenen, hier en daar nogal ongelijk. Autoverkeer is maar zeer beperkt mogelijk alleen voor vergunninghouders.


De naam is ontleend aan de heilige Emilius, een vroegere bakkersknecht, die in de 8e eeuw zeventien jaar lang een kluizenaarsbestaan leidde, dat navolging kreeg van veel Benedictijner monniken. De stad werd een belangrijk religieus centrum. De stad werd ommuurd en die ommuring is nog grotendeels aanwezig. Door de heiligverklaring van Emilius werd de stad een bedevaartsoord.

Begin 12e eeuw werd er een Franciscaner klooster gesticht. Nog later ook een Jacobijnenklooster. Tijdens de Franse Revolutie en de periode daarna raakten alle religieuze gebouwen in verval. Pas in de tweede helft van de 19e eeuw vond een nieuwe opleving plaats, vooral dankzij de wijnbouw.

Het centrum van de stad is ook hier weer het marktplein, Place du Marché, waaraan ook de monolithische kerk ligt. Deze kerk wordt nog steeds gebruikt voor de bijeenkomsten van de Jurade, de raad, die in de middeleeuwen de kwaliteit van de wijn moest bewaken en die zorgde voor protectionisme van de Bordeauxwijnen in het algemeen.
Zij bepaalden toen ook het tijdstip voor het begin van de oogst. Als de klok luidde mocht men beginnen met de pluk.