Tarascon

Het stadje met tien à elfduizend inwoners was vooral in het verleden erg bekend. Op de plaats van het kasteel bevond zich indertijd een Romeinse versterking. Nu is het plaatsje min of meer ingeslapen, maar omwille van een paar merkwaardige monumenten is het toch een bezoekje waard. Een paar namen duiken geregeld op: 'La Tarasque' en 'Tartarin'.

De naam van dit stadje is volgens de overlevering afgeleid van de Tarasque, een monster; half dier, half vis, dat de streek vanuit de Rhône terroriseerde en mensen verslond totdat de Heilige Marthe ingreep en het met wijwater bedwong. Marthe ligt inmiddels begraven in de plaatselijke kerk (uit de 10e-14e eeuw). De Tarasque wordt ter ceremonie jaarlijks door de straten van dit stadje gedragen.

Tartarin is een figuur uit een roman van Alphonse Daudet, een 19e-eeuwse Franse schrijver. In Tartarin beeldde hij op een wat ironische manier de typisch Franse zuiderling uit: niet erg werklustig, wat naïef, maar grootsprakig en met een enorme verbeelding. Tartarin was een pseudoniem voor een familielid van de schrijver en zijn huis is als museum ingericht en geeft een goed beeld over de manier van leven van de negentiende eeuwse bourgeoisie (Boulevard Itam 55bis).

Het belangrijkste gebouw is echter het kasteel, dat aanvankelijk in de 12e eeuw als militaire versterking gebouwd werd: daarom die indrukwekkende muren, de grachten… Onder de heerschappij van de 'goede koning' René (graaf van Provence) werd het kasteel in de 14e en 15e eeuw voltooid. Binnenin werd het nog later omgebouwd om het bewoonbaar te maken. Zo zijn er heel mooie gotische en renaissancistische delen en zalen met mooie plafonds en wandtapijten. En het uitzicht vanaf het terras is schitterend. Bij mooi weer ziet men zelfs de Mont Ventoux.