De apostel Paulus in Philippi

Door een grote toevloed van Romeinse kolonisten werd Philippi spoedig een echte Romeinse stad. Het was hier, dat in 49 na Chr. de apostel Paulus met zijn vriend Silas voor het eerst op Europese bodem het christendom verkondigde. Weliswaar mochten ze spoedig mensen tot christenen bekeren, maar toen ze, door een slavin af te helpen van haar gave tot waarzeggen, de persoonlijke belangen van haar eigenaars hadden geschaad, geraakten ze in 'de binnenste kerker' met hun voeten 'in het blok'.
Dit lezen wij althans in het Nieuwe Testament, Handelingen 16, vers 12 e.v. Daar lezen wij ook, dat door een aardbeving 'alle deuren open en de boeien los' raakten. Door dit alles kreeg Philippi in de vroeg-christelijke periode grote betekenis als bedevaartsoord. Uit die periode stammen ook de meeste van de indrukwekkende ruïnes, die we kunnen aantreffen 15 kilometer ten noordwesten van Kavala aan de weg naar Drama.

Het oude centrum van de Romeinse stad Philippi bevindt zich links van de weg. Het eens met marmer geplaveide Forum had drie poortgebouwen, aan drie zijden zuilenhallen en twee tempels. Er zijn overblijfselen van een redenaarstribune, waarvan men wel veronderstelt, dat ook Paulus deze benut zou hebben om het evangelie te verkondigden. Uit het bovengenoemde gedeelte van het boek Handelingen blijkt echter, dat hij hiervoor buiten de stad ging. Precies aan de overkant van de weg liggen de resten van de Basilica A, een vroeg-christelijke kerk van het einde van de 5e eeuw. Pal hieronder leiden trappen naar een uit de Romeinse tijd stammende cisterne (bewaarplaats van regenwater) met tongewelf en resten van wandschilderingen, waarvan men in de vroeg-christelijke periode dacht, dat het de gevangenis was, waarin Paulus was gekerkerd geweest.