...dan pakt uw campingvakantie goed uit!

Legende van de Olympische Spelen

Beelden in het museum van Olympia

Hier één legende omdat u die op uw wandeling door Altis en zeker in het museum tegenkomt. Tussen de tempel van Jupiter en die van Hera ligt wat er over is van het Pelopeion, de cenotaaf (het lege graf) van Pelops. Deze Pelops wordt genoemd als stichter van de Olympische Spelen (eigenlijk 'agonen' = wedstrijden). Prins Pelops kwam, juist zoals dat gaat in sprookjes, evenals veel andere prinsen vragen om de hand van Hippodameia (Paardentemster!), dochter van koning Oinomaos van Olympia.

Die koning was behalve paardengek ook zó gek op zijn dochter dat hij haar niet wilde weggeven. Daarom stelde hij aan de huwelijkskandidaten perfide eisen.

Zij moesten met hem een wagenrace houden van Olympia naar Korinthe. Won de huwelijkskandidaat, dan kreeg die zijn dochter. De jongemannen kregen zelfs een voorsprong van hem! Maar... haalde Oinomaos de tegenpartij in, dan kon de jongeman er zeker van zijn, dat hij Oinomaos' speer in de rug kreeg en dat de koning zijn hoofd als trofee mee naar huis nam. En Oinomaos haalde iedere kandidaat in, want hij had van god Ares onoverwinnelijke paarden gekregen en toen Pelops zich meldde, waren er al twaalf koppen gevallen.

Maar Pelops was al even slecht als Oinomaos. De koning had een wagenmenner die ook al gek was op Hippodameia. Pelops haalde deze man, Myrtilos heette hij, over om de bronzen spil, die het wiel aan de as van 's konings wagen moest houden, te vervangen door een spil van was.
Zó gebeurde en de koning verongelukte tijdens de race. Pelops kreeg Hippodameia na eerst nog even zijn laatste rivaal, Myrtilos, gedood te hebben. Volgens deze legende zou Pelops de spelen hebben ingesteld als zoenoffer voor de doden, als lijkspelen dus.

Er zijn nog meer legenden, maar hoe bloedig die alle het begin van de Olympische spelen ook maken, die spelen waren één groot feest voor de Grieken. Zo sterk spraken ze het Griekse bewustzijn aan, dat de Grieken, die de tijd ook berekenden naar de regeringsjaren van hun bestuurders, er steeds meer toe overgingen om dat te doen in 'Olympiaden'.