Theater van Epidavros

Bij de naam Epídavros denken veel mensen allereerst aan het theater.
En het is inderdaad een onvergetelijke belevenis om op een zomeravond in dat theater een toneeluitvoering mee te maken.

Het altaar in het midden is overigens een herinnering aan de sacrale oorsprong van het Griekse theater.
Aanvankelijk zong men op het feest van de god Dionysos dithyramben, koorliederen met fluitbegeleiding, en langzamerhand ging men daarbij over tot toneelmatige uitbeelding van de mythen rondom deze god van de levenssappen in de natuur en van de wijn. Dat gebeurde dan na het brengen van een offer midden op het dorpsplein en de dorpsbewoners en de zangers stonden er in een kring (!) omheen. Gemaskerd met de kop van een bok (het dier dat bij uitstek gewijd was aan Dionysos) danste en zong men; zo kwam het dat voorname lieden dit 'volksgedoe' 'tragedies', 'bokkenzangen' gingen noemen.
Bij de optochten ter ere van de god vlogen de grollen en grappen heen en weer en werden de toeschouwers door 'acteurs' op een wagen in de maling genomen. Uit die vrolijke en satirische optochten, zogenaamde 'komoi', groeide de 'komedie'! Het is boeiend hieraan te denken als toneelliefhebber van deze eeuw in deze tijdloze omgeving.

Maar dit is niet alles van Epídavros. Waarom dit grote theater hier op deze plek, in deze uithoek? Oók omdat hier altijd al veel mensen waren, vaak voor langere tijd. Epídavros was een soort Spa, en dan wel een Griekse Spa. Dat betekent dat gezonden hier kwamen om zich wat op te peppen, wat te relaxen in de hotels en de theaters en wat extra gezondheid op te doen bij de bronnen, in de baden en in de sportaccommodaties. De zieken kwamen hierheen met hetzelfde doel: genezing en gezondheid te vinden; ja, oorspronkelijk pelgrimeerden alleen de zieken en wanhopigen naar deze heilige plek, juist zoals zij in onze dagen naar Lourdes gaan.
Bij Asklepios, die wel 'verlosser' werd genoemd, zochten zij genezing als de priester-dokters, de asklepiaden, niets meer konden doen. Wie die Asklepios precies is geweest weten we niet. Was deze zoon van Apollo en de maangodin Koronis een god? Hij had van een centaur Chiron het vak van de geneeskunst geleerd en was zó knap dat hij doden zelfs tot leven wekte. Dat ging Hades, de god van de onderwereld, te ver en Zeus moest hem nu zelf met zijn bliksem doden... Dus was hij een mens, een legendarisch geneesheer! Maar hij is later wel als god vereerd...