Twee kerken in Arta
De kerk van de Parigoritissa (de Troostende) is heel bijzonder.
Lelijk van buiten (zes rare wat te kleine koepels op een blokkendoos!), is ze van binnen een wonder van bouwtechniek. Het midden van deze kruiskerk is gevat in zuilen: driemaal stapelen zich aan iedere zijde twee zuilen op elkaar. O ja, die zuilen heeft men weggesleept uit de ruïnes van .....Nikopolis! Heel hoog daarboven verglijden de wanden in een koepel van waaruit de Christus, de 'Pantokrator' (Heerser over het heelal), u volgt met zijn grote ogen. Het mozaïek laat een nobel gelaat zien, een koninklijk kleed en in de slanke handen een boek, precies zo kostelijk versierd als de evangelieboeken van die tijd. Christus wordt omringd door engelen en profeten. Als u via een trap naar de hoger gelegen gaanderij klimt, hebt u nog een fraaier zicht op mozaïeken en architectuur.
De kerk maakte in de dertiende eeuw deel uit van een klooster waarvan nog zestien cellen over zijn. In de refter die ook is bewaard, is nu een fraai oudheidkundig museumpje gevestigd.
De kerk van de heilige (Agios) Vassileos is zelden open, maar de buitenkant alleen is al de moeite waard door het kunstzinnig gebruik van de bakstenen en geglazuurde tegels, waarmee de Byzantijnse bouwmeesters de muurvlakken fraai en levendig plachten te maken.
Er zijn nog meer kerken in Arta.
Lelijk van buiten (zes rare wat te kleine koepels op een blokkendoos!), is ze van binnen een wonder van bouwtechniek. Het midden van deze kruiskerk is gevat in zuilen: driemaal stapelen zich aan iedere zijde twee zuilen op elkaar. O ja, die zuilen heeft men weggesleept uit de ruïnes van .....Nikopolis! Heel hoog daarboven verglijden de wanden in een koepel van waaruit de Christus, de 'Pantokrator' (Heerser over het heelal), u volgt met zijn grote ogen. Het mozaïek laat een nobel gelaat zien, een koninklijk kleed en in de slanke handen een boek, precies zo kostelijk versierd als de evangelieboeken van die tijd. Christus wordt omringd door engelen en profeten. Als u via een trap naar de hoger gelegen gaanderij klimt, hebt u nog een fraaier zicht op mozaïeken en architectuur.
De kerk maakte in de dertiende eeuw deel uit van een klooster waarvan nog zestien cellen over zijn. In de refter die ook is bewaard, is nu een fraai oudheidkundig museumpje gevestigd.
De kerk van de heilige (Agios) Vassileos is zelden open, maar de buitenkant alleen is al de moeite waard door het kunstzinnig gebruik van de bakstenen en geglazuurde tegels, waarmee de Byzantijnse bouwmeesters de muurvlakken fraai en levendig plachten te maken.
Er zijn nog meer kerken in Arta.
