Boottocht langs de Amalfitaanse kust met Amalfi als middelpunt

Amalfi is het stadje dat zijn naam heeft gegeven aan de schitterende kustlijn. Deze kuststreek was aan het begin van de eeuw vooral in trek bij rijke Engelsen, wat soms nog steeds blijkt uit bordjes als '5 o'clock tea'.

Amalfi vormt zo ongeveer het middelpunt van dit kustgebied en van alle fraaie plaatsjes die we er aantreffen is Amalfi zeker niet de minste. De stad ligt volledig ingeklemd tussen zee en bergen. De pittoreske uitstraling zou niet doen vermoeden dat het ooit een van de belangrijkste zeerepublieken van Italië was die moeiteloos kon concurreren met steden als Venetië en Genua. Het hoogtepunt van deze Amalfitaanse Republiek viel in de 11e eeuw toen het zelfs de zeewetten opstelde die lange tijd de gehele scheepvaart op de Middellandse Zee regelden.

Zeelui uit Amalfi zouden tevens de eersten zijn geweest die ontdekten dat met behulp van magnetisme heel goed de richting op zee bepaald kan worden. Flavio Gioia, de Europese uitvinder van het kompas, zou volgens de overlevering geboren zijn in Amalfi. Na de verovering door de Noormannen in 1073 en de plundering door de Pisanen zo'n zestig jaar later, was de macht van Amalfi gebroken.

Wie nog iets anders wil bekijken dan het vrolijke, kleurrijke stadsleven zelf, kan onder meer terecht bij de dom San Andrea. Deze kerk werd al vermeld in de 9e eeuw, maar onderging in de 13e eeuw ingrijpende verbouwingen. Het hoogtepunt is het hoofdportaal met de bronzen deuren, die vóór 1066 werden gemaakt in Constantinopel. In de 13e-eeuwse crypte van de kerk rust de apostel Andreas. Links van het voorportaal bevindt zich een doorgang naar de Chiostro del Paradiso, een kloosterhof met een gang uit de dertiende eeuw waarvan vooral de gekruiste spitsbogen opvallen.

In het stadhuis liggen in een klein museum enkele 'Tavole Amalfitane' tentoongesteld. Dit is een 16e-eeuwse codex van het Amalfitaanse zeerecht dat rond het jaar 1000 voor heel de Middellandse Zee gold.