De bijzondere kerken van Firenze
De Orsanmichele is een oude graanschuur en markt uit de middeleeuwse stad. De naam geeft ons wat meer informatie. San Michele in Orto was oorspronkelijk een kerkje in de moestuin van een benedictijnenklooster, dat in de 13e eeuw tot graanloods omgevormd werd. Pas later kreeg het wat vreemde gebouw weer een kerkelijke functie. Wapenschilden en patroonheiligen van de gilden zijn in de gevelnissen aangebracht en vertellen het verhaal van de arti maggiori en de arti minori.
De kerk is een bezoek waard door het altaar van de Madonna delle Grazie van Andrea Orcagna. De kunstenaar slaagde in zijn opzet een meesterwerk te maken. Houd er wel rekening mee dat de deuren op het middaguur onherroepelijk gesloten worden.
Dicht bij de Orsanmichele is de Via dei Calziuoli; een verkeersvrije straat met schoenen, schoenen en nog eens schoenen.
U moet beslist binnengaan in de kerk Santa Croce, die één van de interessantste van de stad is. Het klinkt bizar, maar de bidplaats van de orde die rijkdom en roem afzweert, is het pantheon geworden van een aantal groten der aarde, die zich misschien in extremis wilden vernederen door hier begraven te worden. Tussen 300 andere grafstenen vindt u er de gedenkmonumenten van Michelangelo, Rossini, Galileï, Machiavelli en andere beroemdheden. De fresco's van Giotto in de kapellen vooraan, die de levens van Johannes de Doper en de H. Franciscus voorstellen, zijn de moeite waard, hoewel ze jammer genoeg in de 18e eeuw beschadigd werden.
Naast de kerk vindt u de Pazzi-kapel, een concept van Brunelleschi. Voor wie tijd en interesse heeft: een juweeltje uit de 15e eeuw!
De Santa Maria del Fiore is zo groot dat u hem nergens op de piazza del Duomo in zijn geheel kunt zien. Hij is de derde grootste kerk ter wereld en kan 30.000 mensen bevatten.
Een andere bijzondere kerk is de San Miniato, met een prachtige Romaanse gevel in wit en groen marmer. De heilige Minias was de eerste martelaar van Firenze. Hij werd door de Romeinen voor de leeuwen gegooid, die hem echter niet verscheurden, maar zijn voeten aaiden. Tenslotte werd hij toch nog onthoofd.
