De lijkwade van Turijn
La Santa Sindone, de lijkwade waarin Jezus Christus gewikkeld werd na de kruisdood, blijft gelovigen en ongelovigen boeien.
Het doek werd verworven door Emanuele Filiberto van Savoye en kwam in 1578 vanuit Chambéry in Turijn terecht, waar het bewaard wordt in een monumentale kapel in de kathedraal.
De lijkwade wordt eerder zelden en slechts voor korte tijd tentoongesteld. In de laatste decennia gebeurde dat in 1978, 1998 en in het jubileumjaar 2000.
In april 1988 werden de resultaten van een C-14-onderzoek vrijgegeven. Twee jaar eerder had de paus toestemming gegeven voor de proeven. De bevindingen waren ontnuchterend, want de onderzoekers stelden met een zekerheid van 100% dat het doek gesitueerd moest worden tussen 1260 en 1390 na Christus. De authenticiteit werd zwaar ter discussie gesteld.
Kort daarna uitten andere wetenschappers gefundeerde twijfels over het onderzoek. Het zou vrijwel waardeloos zijn, omdat de onderzochte delen van de lijkwade vervuild waren. Bovendien hadden branden in de loop der tijden het doek meermaals blootgesteld aan de inwerking van sterke hitte. Daardoor en door de vervuiling, zo beweerden de kenners, werd het C-14 gehalte gewijzigd, zodat een exacte datering voorts onmogelijk zou zijn.
Hoe ook, door de proeven op het linnen zijn wij niet wijzer geworden.
Anderzijds heeft iconografisch en historisch onderzoek aangetoond dat het doek uit de tijd van Jezus stamt. Volgens de overlevering vond het zijn weg van Edessa naar Constantinopel, waar de kruisvaarders het bemachtigden. Zij gaven het in handen van de Tempeliers die het naar Athene brachten. Vandaar kwam het in 1353 in Frankrijk terecht. En precies een eeuw later werd het in bezit genomen door het huis van Savoye.
Deze chronologie wordt hard gemaakt door een biologisch onderzoek dat in 1973 door een criminoloog werd uitgevoerd. Hij ontdekte in het linnen verschillende soorten stuifmeel die slechts in het Nabije Oosten voorkomen. Andere pollen stammen dan weer uit de streek van Edessa, Constantinopel, Frankrijk en Piemonte.
Verder komen de wonden van de op het doek afgebeelde man overeen met deze die in de bijbel beschreven worden.
De vraag blijft hoe de mysterieuze menselijke afdruk in de wade kwam.
Tot op heden is men er niet in geslaagd hem na te maken, noch door schilderen, noch door chemische processen, noch door verdamping. Het doek bevat geen bestanddelen van verf en het negatiefbeeld is slechts aan de oppervlakte van het weefsel te situeren.
Tenslotte heeft ook bloedonderzoek geen uitkomst over de authenticiteit gebracht.
Wat ook gezegd en geschreven moge worden: veel mensen vereren de Sindone als eerbiedwaardig, echt en waardevol, een kwestie van geloven.
Wie meer wil weten over de geschiedenis van de lijkwade en de wetenschappelijke onderzoeken, kan terecht in de Museo della Sindone, gelegen aan de via San Domenico 28, die gerund wordt door een broederschap die in 1598 opgericht werd.
