De vesting Gradara

Gradara is de vesting die in de 13e eeuw door de Malatesta's werd gebouwd en later door de Sforza's verbouwd. De binnenplaats heeft mooie fresco's en in de kapel is een terracotta altaar van Luca della Robbia te zien. De stadsmuren uit de 14e eeuw zijn eveneens een bezichtiging waard.

Gradara wordt al beschreven in de hel van Dante's Divina Commedia. In de vesting speelt zich de tragische afloop af van de geschiedenis tussen Francesca di Rimini en haar minnaar. In het vijfde gezang van de Divina Commedia betreedt Dante aan de hand van Vergilius de zogenaamde tweede cirkel van de hel. Hier worden degenen gestraft die de zonde van onkuisheid hebben bedreven.



Dante ziet vele beroemde vrouwen uit de Oudheid, maar ook het paar Francesca da Polenta en Paolo Malatesta. Francesca vertelt Dante dat zij en Paolo bij het lezen van het verhaal over Lancelot, de ideale ridder die de vrouw van koning Arthur beminde, werden overweldigd door hun gevoelens. Het probleem was dat Francesca al getrouwd was met Paolo's broer, Giovanni. Toen deze bemerkte wat er aan de hand was, bracht hij het paar in de burcht van Gradara ter dood.