
Over Firenze zijn bibliotheken vol geschreven en elk jaar worden de rekken aangevuld met nieuwe uitgaven. Blijkbaar is over deze wondere stad lang niet alles geschreven.
Firenze is het kloppende hart van Toscane en Europese cultuurstad met internationale uitstraling. Dit mondiale karakter zorgt voor vloedgolven bezoekers. Echte liefhebbers van kunst en cultuur worden het leven bemoeilijkt door drommen koelboxtoeristen. Japanners en andere vreemde cultuurdragers verdringen zich zelfverzekerd in musea en kerken, alsof hun grootvaders de Renaissance hebben uitgevonden.
Het werd in de jaren negentig alsmaar duidelijker dat de eerste stad van Toscane dreigt te exploderen door het verkeer, de kleine criminaliteit, de drugshandel en de bedelaars. In de eerste jaren van het nieuwe millennium verwacht men in het 'Disneyland van de Renaissance' 12 à 15 miljoen bezoekers. Laat deze omschrijving van het trotse Mekka van kunst en cultuur wat oneerbiedig klinken, aan de realiteit beantwoordt hij zeker.
De zelfbewuste Florentijnen weten zich geen houding meer aan te meten. Ze hebben het moeilijk met de minidorpen, die op kosten van de stad gebouwd werden voor nomaden en illegalen, terwijl duizenden dakloze stadsgenoten in de kou (of de zon) blijven staan.
Ze hebben het moeilijk met de stromen pottenkijkers die hun stad al jaren overspoelen. Zijn de Florentijnen niet als tuinlieden die het liefst in hun eigen tuintje wieden?
Toch zal de millenniumkip ook voor hen gouden eieren leggen.
Een mooi vooruitzicht voor politici, die meteen corrigeren met een geruststellende slagzin: 'Laat de leefbaarheid behouden blijven'.
Dus werden allerlei nieuwe regelingen getroffen om één en ander in goede banen te leiden, zoals nieuwe verbindingen naar het centrum en grote parkeerplaatsen met ontvangst en bezoekerscentra aan de op- en afritten van de snelweg. En wat dacht u van nieuwe publieke toiletten, postvoorzieningen voor blinden en telefoonmogelijkheden voor doven?
Laat u vooral niet ontmoedigen door de hectische drukte, want Firenze is een absolute must, een banket van schoonheid, een feest voor het oog.
Zoveel superlatieven zijn nauwelijks te bevatten, wanneer u weet dat we praten over één van de woeligste stadsstaten van Italië.
Van 1865 tot 1871 had Firenze de eer de hoofdstad van het koninkrijk te zijn.
In onze eeuw heeft de overstroming van 4 november 1966 meer vernietigd dan vele oorlogen. De dijken braken door, de Ponte Vecchio hield stand, maar andere bruggen werden door de vloedgolf meegesleurd. In de Santa-Crocewijk stond het water vijf meter hoog. Kunstwerken, boeken en waardevolle documenten werden vernietigd of dreigden vernietigd te worden. Met de hulp van de Unesco kon één en ander gered worden. Gelukkig zijn dergelijke rampen uitzonderlijk.
Hou u Firenze aanbevolen, het is een unieke stad!