Geschiedenis van Palermo tot het Byzantijnse Rijk

Palermo is met ruim 700.000 inwoners niet alleen een van de grootste steden van Italië, het is ook een van de plaatsen waar we de meest omvangrijke culturele erfenis uit het verleden aantreffen; één van die zeldzame plaatsen ter wereld waar de schatten op straat voor het oprapen liggen.

De ene wereldmacht na de andere drukte zijn stempel op deze bijzondere stad. Het is jammer dat de reputatie van Palermo wordt overschaduwd door de georganiseerde misdaad, want de stad verdient eigenlijk veel meer waardering dan ze nu krijgt.

Op de plaats van het huidige Palermo woonden duizenden jaren geleden al primitieve stammen. De eerste keer dat zij in contact kwamen met de beschaving was toen de handelsschepen van de Phoeniciërs in de 8e eeuw v.Chr. de Golf van Palermo binnenvoeren.

Wat ze aantroffen moet bijna een droom hebben geleken. Een paradijselijk groene kustvallei, omsloten door heuvels en afgebakend door de twee bergen Monte Pellegrino en Monte Grifone. Omdat het bovendien een goed verdedigbaar punt was met een excellente natuurlijke haven besloten de Phoeniciërs er een kolonie te vestigen die ze 'Ziz' noemden, hetgeen 'bloem' betekent.

In tegenstelling tot de steden aan de zuidkust is Palermo nooit echt Grieks geweest. In plaats daarvan werd de stad na haar Phoenicische periode het belangrijkste bruggenhoofd van de Carthagers op Sicilië.

In 254 v.Chr. werd ze na een felle strijd veroverd door de Romeinen die de Carthagers daarmee definitief van het eiland verdreven. De stad heette toen al enige tijd Panormus, wat 'goede ligplaats voor allen' betekent. Waarschijnlijk had Carthago niet verwacht dat de Romeinen dat zo letterlijk zouden nemen.

Eeuwenlang leidde Palermo een bloeiend bestaan onder Romeinse heerschappij totdat het in de vijfde eeuw samen met de rest van Sicilië door Gothen en Vandalen werd geplunderd. Vervolgens werd het ingelijfd door het Byzantijnse rijk waar het driehonderd jaar deel van zou uitmaken.