Het romantische Taormina

Veel bezienswaardigheden heeft het plaatsje Taormina niet, het is vooral de romantische atmosfeer die het tot Sicilië's meest populaire vakantieoord maakt.
Al in de zeventiende eeuw begonnen de verhalen over het hooggelegen kustplaatsje de ronde te doen aan de hoven en in de salons van Europa. Rijken en kunstenaars gingen in Taormina de sfeer van het oude en onbedorven Italië opsnuiven en doopten het de 'Parel van Sicilië'.

Guy de Maupassant behoorde tot de degenen die het stadje beschouwden als een paradijs. 'Als je slechts één dag op Sicilië kunt doorbrengen, ga dan naar Taormina', zo schreef hij.

Als gevolg van al deze belangstelling uit hogere kringen verrezen er aan het einde van vorige eeuw veel sjieke hotels in de nabijheid van de stad. Vervelend was wel dat voor de naar decadentie neigende fine fleur van Europa het onderscheid tussen natuurlijke onbevangenheid en morele anarchie niet helemaal duidelijk was.

Het gevolg was dat Taormina naast vakantieoord tevens een rendez-vousplek werd waar vrije liefde en afwijkende seksualiteit meer regel was dan uitzondering. De romantiek van de onschuld waarmee Taormina beroemd was geworden, werd daardoor al snel geperverteerd. Bijvoorbeeld met beroemd geworden fotoseries die de traditionele naakte herdersjongetjes in een homoseksueel daglicht plaatsten.

Taormina heeft deze 'invasie' echter wonderwel doorstaan, zoals ze als voormalige Griekse kolonie ook alle andere invasies in de Siciliaanse historie heeft overleefd. Hoewel de kenmerken van de moderne maatschappij er onmiskenbaar aanwezig zijn voel je de charme van het ongerepte Italië voortdurend rondzingen in haar straten.

Het 225 meter hoog gelegen stadje biedt bovendien een betoverend uitzicht op de baai, op de twee bergtoppen waar het zich tussen bevindt en op de iets verder weg gelegen Etna.

Bij een bezoek aan de stad kunt u zich ditmaal beter niet concentreren op het afwerken van een lijstje bezienswaardigheden. Wandel gewoon door de straten van de parel van Sicilië. U komt dan vanzelf terecht in de Corso Umberto, een autovrije promenade waar een voortdurende 'pantoffelparade' gaande is van mensen die hetzelfde doen als u: wandelen en genieten van de winkels en het stadsgezicht. Opvallend is hoe klein veel van de oude gebouwen zijn geconstrueerd. Af en toe krijg je zelfs de indruk in een soort dwergenstad te zijn beland.

Het enige waar u zich bij uw wandeling verder om hoeft te bekommeren is dat u het Grieks/Romeinse theater niet mist, omdat vanuit die plek het uitzicht op de Etna en de kustlijn het meest fraai is.