Het vruchtbare Barumini

In de omgeving van Barumini vindt men niet alleen Su Nuraxi, wat grote nuraghe of nuraghe bij uitstek, betekent, maar op een oppervlakte van 61 km² nog 27 andere nuraghen. Dat wijst erop dat dit gebied dat ten noorden door het plateau van de Giara di Gesturi gedomineerd wordt, ook in vroegere tijden dicht bevolkt was.
Men vermoedt zelfs dat het nuraghendorp van Barumini de hoofdplaats vormde van een min of meer onafhankelijk gewest. Dit gebied ligt ongeveer 200 meter boven de zeespiegel en vormt een afgesloten vlakte tussen heuvels en rotsen.

De grond is erg vruchtbaar en niet alleen geschikt voor allerlei teelten, graan, fruit en wijn, maar ook voor weiland en in de omgeving vindt men obsidiaan, een glasachtig vulkanisch gesteente dat gebruikt werd om wapens en werktuigen te maken. Bijgevolg werden al die nuraghen blijkbaar gebouwd om dit erg belangrijke gebied te beschermen. Erin vond men allerlei sporen die wijzen op een behoorlijke welvaart: resten van herten en everzwijnen en van voorwerpen afkomstig van de Feniciërs en de Romeinen. Dat laatste verwijst duidelijk naar handel met de omwonende volkeren.

Ook in latere periodes bleef Barumini een belangrijk oord, zelfs in de late middeleeuwen, toen het deel uitmaakte van Las Plassas. Om de streek te beschermen liet de familie Zapata daar een mooi kasteel bouwen boven op een nuraghe.
Men ziet vanuit Barumini de middeleeuwse burcht duidelijk op de heuvel liggen. In de streek noemt men hem Castelo di Eleonora, omdat Eleonora van Arborea (arborea was een predikaat, een graafschap) de belangrijkste figuur was in de strijd tegen de Spanjaarden (de Aragonezen) in de 14e eeuw. Tevens liet zij een burgerlijk- en een strafwetboek opstellen: de Carta de Logo.
Nu wonen er in Barumini nog 1340 mensen en de voornaamste bedrijvigheid vormt de landbouw.