Ontstaan en ontwikkeling van Venetië
De lagune aan de noordkant van de Adriatische Zee was toen veel groter. Door slib, aangevoerd door de rivieren ontstonden er kleine eilandjes. Het waren moerassige eilandjes en zandbanken.
Deze laatsten noemde men Lidi. De naam vind je nog terug in sommige plaatsnamen bijvoorbeeld Lido di Jesolo.
Op deze drooggevallen plaatsen woonden vissers en zoutzieders. Later bouwden rijke inwoners van de Romeinse nederzettingen er hun zomerverblijf.
In de 4e eeuw vielen steeds meer volkeren het noorden van Italië binnen. Onder andere was er de inval van Atilla in 452-453. De bevolking van de Romeinse steden vluchtte naar de lagune. Er ontstonden nieuwe steden zoals Chioggia, Jesolo en Tocello.
Ook op de plaats van het latere Venetië ontstonden een aantal nederzettingen die later aan elkaar zouden groeien tot de huidige stad.
Gedurende enkele eeuwen werd dit gebied geregeerd door de Longobarden en Byzantium.
De eilanden ontwikkelden zich en naast visserij en landbouw ontstond er ook handel in onder andere zout.
De eilandbewoners die nog steeds beschermd werden door het Byzantijnse rijk kiezen in 697 hun eerste doge. Het woord doge is afgeleid van het Latijnse woord 'dux' wat leider betekent. Denk nog maar eens aan de bijnaam van Mussolini 'el Duce'.
In 828 brachten twee kooplieden de stoffelijke resten van de Heilige Marcus vanuit Alexandrië naar de stad, waarvoor dan ook een kerk werd gebouwd.
In de 11e eeuw bouwt men een basiliek voor de Heilige Marcus (schutspatroon van de stad).
In de 13e eeuw krijgt de uit vele dorpen op de eilanden opgebouwde stad zijn naam Venezia.
De sterke vloot die de stad opbouwt, steunt het Byzantijnse rijk in zijn strijd tegen de Saracenen. In ruil daarvoor krijgen de dogen steeds grotere handelsprivileges en worden ze steeds onafhankelijker van Constantinopel.
Venetië bezit nu vele handelssteunpunten in het oostelijk gedeelte van de Middellandse Zee en wordt een grote rivaal van de handelssteden Pisa en Genua.
Tijdens de kruistochten wordt nu Constantinopel aangevallen door de kruisridders en Venetianen. Zij plunderen de stad en brengen vele kunstschatten naar hun stad om onder andere de basiliek van hun schutspatroon te versieren.
Meer dan honderd jaar vecht Venetië oorlogen uit met zijn rivaal Genua. Ook richt Venetië zich op verovering van steden op het vasteland. De republiek strekt zich in het midden van de 15e eeuw uit van Po tot Alpen en oostelijk tot aan Istrië. Later in deze eeuw begint Venetië terrein te verliezen, tot in 1669 hun belangrijkste bezit, het eiland Kreta, verloren gaat.
Vanaf de 18e eeuw, wanneer Venetië al zijn nederzettingen heeft verloren, treedt er een sterk economisch verval op.
In 1866 wordt Venetië na een stemming, waarbij bijna 100% der bewoners zich daarvoor uitspreekt, onderdeel van Italië.
