
Op de Piazza Sordello in Mantua staat de Dom en het Palazzo Ducale. De Dom is in de loop der eeuwen verscheidene malen verbouwd. Deze in de Middeleeuwen gebouwde Romaanse kerk is later van een gotisch uiterlijk voorzien. De gevel dateert uit de 18e eeuw. Het fraaie interieur, het werk van de in zijn tijd (16e eeuw) beroemde architect Giulio Romano, bestaat uit vijf beuken die door Corinthische zuilen van elkaar worden gescheiden.
De Gonzaga's woonden bijna drie eeuwen in het Palazzo Ducale. Dit is niet zozeer een paleis als wel een nogal complexe verzameling van gebouwen die in de loop der eeuwen zijn gebouwd. Het is begonnen met de twee 13e-eeuwse gebouwen aan de oostzijde van het plein: het Palazzo del Capitano en Domus Magna, waar ooit de familie Bonacolsi, die van 1273 tot 1328 over Mantua heersten, resideerde. Nadat de Gonzaga's de macht hadden overgenomen, werd eind 14e eeuw het Castello di San Giorgio in opdracht van Francesco I Gonzaga gebouwd. Vervolgens zijn in de volgende eeuwen dit Castello di S. Giorgio en het Palazzo del Capitano door een aantal gebouwen, galerijen, tuinen en binnenplaatsen met elkaar verbonden. In totaal zijn er zo'n 500 kamers op een oppervlakte van 34.000 m².
Op een wandeling door het Palazzo Ducale kan men tal van kunstwerken bewonderen. Bijvoorbeeld een uit 1494 daterende schildering van Morrone: 'De verdrijving van de Bonacolsi'; in de Appartamento degli Arazzi de Vlaamse tapijten naar ontwerpen van Rafaël en in de Salone degli Arcieri een schilderij van Rubens: 'De familie Gonzaga in aanbidding van de Drie-eenheid'. In de Spiegelzaal werd ooit de eerste voorstelling gegeven van een opera van Monteverdi en men komt uiteindelijk in het Castello di S. Giorgio, waar in Camera degli Sposi een schitterende, tussen 1465 en 1474 door Andrea Mantegna geschilderde frescocyclus te zien is, met Ludovico II Gonzaga als centrale figuur.
Als u in het midden van de zaal gaat staan en naar boven kijkt, ziet u een fictieve (!) opening naar de lucht met een aantal figuren die de onderliggende kamer inkijken en een potplant die gevaarlijk op een stok leunt en elk ogenblik lijkt te kunnen vallen. Een hoogtepunt!