De toeristenplaats Admont
Admont ligt tegen de achtergrond van de kale toppen van de Ennstaler Alpen. Het dorp dankt zijn bekendheid aan de benedictijner abdij, het eerste mannenklooster in Stiermarken uit 1074. In de 12e eeuw kwam er ook een vrouwenklooster bij. In de 17e eeuw werden de middeleeuwse gebouwen in barokstijl verbouwd. In 1865 werd het complex door een grote brand verwoest. Gelukkig werd de bibliotheek gespaard en deze geldt als één van de hoogtepunten van de Oostenrijkse barok. In de grote pronkzaal contrasteert het goudbeslag fraai met de hoofdkleur wit. De zaal bestaat eigenlijk uit 3 delen: een 12 meter hoge koepel scheidt voor- en achterzaal.
De achttien beeldhouwwerken zijn gemaakt door Joseph Stammel en de plafondfresco's door Bartolomeo Altomonte.
De plafondschilderingen in de drie zalen corresponderen met de gerangschikte werken: zaal 1: natuurwetenschappen, zaal 2: bijbeluitgaven en de werken van de Kerkvaders en zaal 3: theologische werken. Bij de 4 zuilen die de koepel dragen, ontwierp Stammel 4 houten beelden: de Dood, het Laatste Oordeel, de Hemel en de Hel. Ook schiep hij levensgrote beelden van Mozes, Elia, Petrus en Paulus.
Het kloostercomplex werd na de brand van 1865 verbouwd en omvat nu o.a. 3 musea: een Natuurhistorisch, een Kunsthistorisch en een Heimatmuseum.
In de abdijtuin is een rozen-, fuchsia- en dahliakwekerij.
De abdijkerk werd in 1869 herbouwd door W. Bücher in neogotische stijl. U vindt in de linkerzijbeuk een altaarstuk uit 1726 van Martino Altomonte, omzoomd door 15 houten medaillons van J.T. Stammel. Bij het hoofdaltaar hangen in de abdij vervaardigde wandtapijten.
Zes kilometer oostelijk van Admont begint de Gesäuse, een 16 km lang dal, dat geklemd ligt tussen de steile wanden van de Hochtor (2372m) en de Grosse Buchstein (2224m). De rivier de Enns heeft hier in het kalkgebergte een schitterend stuk natuur uitgeslepen. Het dal is genoemd naar het geruis (Gesäuse) van de snelstromende Enns. In het nauwe dal is alleen plaats voor de weg, de spoorbaan en de rivier.
De achttien beeldhouwwerken zijn gemaakt door Joseph Stammel en de plafondfresco's door Bartolomeo Altomonte.
De plafondschilderingen in de drie zalen corresponderen met de gerangschikte werken: zaal 1: natuurwetenschappen, zaal 2: bijbeluitgaven en de werken van de Kerkvaders en zaal 3: theologische werken. Bij de 4 zuilen die de koepel dragen, ontwierp Stammel 4 houten beelden: de Dood, het Laatste Oordeel, de Hemel en de Hel. Ook schiep hij levensgrote beelden van Mozes, Elia, Petrus en Paulus.
Het kloostercomplex werd na de brand van 1865 verbouwd en omvat nu o.a. 3 musea: een Natuurhistorisch, een Kunsthistorisch en een Heimatmuseum.
In de abdijtuin is een rozen-, fuchsia- en dahliakwekerij.
De abdijkerk werd in 1869 herbouwd door W. Bücher in neogotische stijl. U vindt in de linkerzijbeuk een altaarstuk uit 1726 van Martino Altomonte, omzoomd door 15 houten medaillons van J.T. Stammel. Bij het hoofdaltaar hangen in de abdij vervaardigde wandtapijten.
Zes kilometer oostelijk van Admont begint de Gesäuse, een 16 km lang dal, dat geklemd ligt tussen de steile wanden van de Hochtor (2372m) en de Grosse Buchstein (2224m). De rivier de Enns heeft hier in het kalkgebergte een schitterend stuk natuur uitgeslepen. Het dal is genoemd naar het geruis (Gesäuse) van de snelstromende Enns. In het nauwe dal is alleen plaats voor de weg, de spoorbaan en de rivier.
