Wenen en de invloed van de Habsburgers

In 1920 werd Wenen tot een afzonderlijk en zelfstandig bondsland gepromoveerd.
Het gevolg daarvan was dat de burgemeester tevens Landhauptmann werd, dus gouverneur van de provincie Wenen. De Provinciale Staten van Neder-Oostenrijk vergaderen in Wenen, met andere woorden 'buitenslands'.

Hoewel Wenen op het eerste gezicht ietwat provinciaals aandoet, heeft de stad in de geschiedenis van Europa dikwijls een zeer belangrijke rol gespeeld, hetgeen bijvoorbeeld blijkt uit de schatkamer van de Hofburg, waar men de insignia vindt waarmee de keizers van het Heilige Roomse Rijk werden gekroond.
Begrijpelijk, want de Habsburgers hebben eeuwenlang dit keizerschap bekleed en ze beschouwden zich onder andere als de opvolgers van Karel de Grote. Zijn zwaard is in de schatkamer, maar ook de ordetekenen van Het Gulden Vlies: de Habsburgers waren immers de erfgenamen van het Bourgondische bezit en daarmee van een deel der welvarende Nederlanden.

De wieg van Napoleons enige wettige zoon is er ook en geeft aan hoe belangrijk huwelijken bij de Habsburgers waren. Prinses Marie-Louise werd aan Napoleon opgeofferd toen deze Oostenrijk van de kaart dreigde te vegen en zij bracht het door Napoleon zo begeerde 'adelaarsjong' ter wereld.

Toen Napoleon was verslagen, haalden de Habsburgers moeder en zoon terug naar Wenen en zorgden er voor, dat van een hereniging tussen vader en zoon geen sprake kon zijn. Napoleons nazaat leefde onder de naam Hertog von Reichstadt in Wenen, voortdurend in de gaten gehouden door de agenten van Von Metternich. Hij is op jonge leeftijd overleden. De urn met zijn stoffelijk overschot is in 1940 op last van Adolf Hitler overgebracht naar de Dôme des Invalides in Parijs, zodat vader en zoon toch verenigd zijn.

De Habsburgers gebruikten hun huwelijkspolitiek meestal om hun bezit uit te breiden onder de leuze: 'Bella gerant alii, tu felix Austria nube' (Laat anderen oorlog voeren, trouw jij maar gelukkig Oostenrijk). De Nederlanden (Nederland en België tegenwoordig) zijn zo in handen van Habsburg gekomen; België bleef dat zelfs tot aan het einde der 18e eeuw.