Óbidos, huis der koninginnen

Toen Isabella van Aragon, de latere heilige van de rozen, als jonge vrouw van koning Diniz voor het eerst in Óbidos kwam, was zij verrukt van het stadje. De verliefde koning schonk het haar onmiddellijk als bruidsgave en sindsdien deed elke koning hem dit romantische gebaar na.

Sindsdien was het ook een gaan en komen van de koninklijke families. Koningin Leonora trok zich hier voorgoed terug toen haar enige zoon Alfonso in 1491 verongelukt was door een val van een paard. Het stadje kreeg de naam van Casa da Rainhas: 'Huis der koninginnen'. Nu trekken jaarlijks honderdduizenden toeristen naar het stadje om dezelfde reden als de vorsten vroeger.

Nationaal Monument

Het stadje is tot nationaal monument verklaard en niets mag er binnen de volkomen gave muren nog veranderd worden.
Op een bijna onwerkelijke manier, want alles ziet er onbeschadigd, fris en levend uit, zie je hier het stadsbeeld van honderden jaren geleden. De korte, zigzag lopende straatjes, geplaveid met kinderhoofdjes, zijn een vage herinnering aan de kasbah der Moren, uit wier tijd ook het kasteel (nu pousada) stamt.

Zo ook het smetteloos wit van de soms zeer fraaie huizen, waartegen de rode en blauwe bloemen door een kunstschilder lijken geschilderd. Twee stadspoorten, kerkjes, pleintjes en onverwachte doorkijkjes voltooien het geheel. Het stadje was ooit met de zee verbonden middels een brede lagune; samen met zijn status van koninklijk buiten heeft deze gunstige ligging voor welvaart gezorgd.

Romantische plaatjes

Wandel op uw gemak door de straten, langs de renaissance- en barokhuizen en langs de winkeltjes (de achthonderd inwoners van het stadje leven natuurlijk van de toeristen).
Bijna nergens ziet het er zo romantisch uit als hier in Óbidos.
Aan het Praça de Santa Maria, het centrum van het stadje, ligt de Santa Maria, een kerkje dat al in de 7e eeuw gebouwd werd door de Westgoten, lang voordat dit land Portugal heette. De azulejos die men na een verbouwing op de muren aanbracht, hebben betrekking op het Portugese imperium.
In de kerk staat een schitterende graftombe van een burgemeester van de stad, die gemaakt zou zijn door Jean de Rouen of Nicolas de Chanterčne. Er hangen ook schilderijen, o.a. het mystieke huwelijk van Catharina, gemaakt door de schilderes Josefa de Obidos.

In deze kerk trouwden in 1444 Alfonso V, toen twaalf jaar oud, met zijn zeven jaar oude nichtje Isabel.
Voor de kerk staat, zoals steeds, een pelourinho uit de 15e eeuw. Hij draagt een visnet, het embleem van koningin Leonora, wier zoon na zijn val van het paard door vissers in een visnet werd thuisgebracht.