
Dit aparte stadje wordt door de Portugezen graag 'ons Amsterdam' of 'ons Venetië' is genoemd. Natuurlijk, er zijn kanalen en die zijn schilderachtig, er varen ook scheepjes op die je nergens anders ziet, maar niets herinnert aan Amsterdam of Venetië.
Of het moesten de omgeving van de stad en soms het klimaat zijn; ja díe herinneren wel aan het Hollandse laagland. Die omgeving immers is een eindeloos vlak moerasgebied vol sloten en vaargeulen, het is een waterland, waar het flink kan misten en regenen....
Geschiedenis van het water

De geschiedenis van Aveiro is de geschiedenis van al dat water, een soms tragische geschiedenis, maar toch ook wel een gekke. Stel u voor: eerst lag de stad aan zee en had een bedrijvige haven, waar vis aan wal werd gebracht en van waaruit zout werd geëxporteerd. Zand en keien, aangevoerd door een sterke kuststroming, en slib van de Rio Vouga wierpen in de loop der eeuwen een wal voor de kust op waarachter Aveiro een nog veiliger haven werd aan een beschutte lagune.
Maar dan jaagt in 1575 een storm het zand in de havenmond zó hoog op, dat de lagune wordt afgesloten. Geen poging om de haven weer te openen slaagt, zelfs te hulp geroepen Hollandse waterbouwkundigen weten geen raad en langzaam kwijnt Aveiro weg. Maar zie, in 1808 beukt er weer eens zo'n orkaan op de kust en die slaat een bres in de blokkade. Haastig wordt die doorgang versterkt en.... de schepen komen en gaan weer en Aveiro leeft weer op.
Toeristische trekpleister
Ze beleefden zelfs een periode van grote bloei.
Maar ook nu nog gaat het Aveiro niet slecht, als exporthaven en als thuishaven van een grote vissersvloot, als industriestad (o.a. keramiek) en als landbouwcentrum (rijst!) en als schilderachtige en interessante stad, steeds meer een trekpleister voor toeristen.