De rivier en de omgeving zijn hier op hun mooist. In het water dobberen nog enkele rabelos, de scheepjes waarin vroeger de vaten met port werden vervoerd richting Vila Nova de Gaia. Dat was geen ongevaarlijk werk. Nu is de Douro getemd door al vijf stuwdammen en binnen niet al te lange tijd zal de rivier zelfs opengaan voor de scheepvaart.
Maar toen waren er nog sterke stroomversnellingen en sloeg het water bruisend en kolkend rond de rotsblokken midden in de stroom. Men vertelt dat de roeiers hun gevaarlijke tocht met de wijnvaten gemakkelijker maakten door zo nu en dan eens een goed gesprek te hebben met zo'n vat. Er was genoeg water om het tekort daarna weer aan te vullen, zulks tot verdriet van de verschepers.
Port
Maar goed, in Peso da Régua zelf is niet zo veel te zien. Het is echter wel het centrum van de port-wijnindustrie. Hier bevindt zich het hoofdkwartier van de associatie der wijnbouwers, het Casa do Douroinstituut, waar de 85.000 wijngaarden van het hele Dourogebied geregistreerd staan. Hier liggen ook enorme voorraden port te rijpen van wijnen uit de beste jaren.