De Douro en zijn Port

Het is maar op een kleine strook langs de Douro, zo'n 13 km tussen Pinhâo en Régua, waar de druiven voor de beste port worden gekweekt. Alleen in dit Eldorado zijn klimaat en bodem er precies goed voor. En wat heet precies goed....

Terrassen

Er zijn hier hellingen die zich soms onder een hoek van meer dan 80 graden links en rechts van ons verheffen. Tegen die hellingen zijn letterlijk met de hand en steen voor steen grillig gevormde terrassen aangebracht. Ook de dunne laag organische stoffen of humus heeft men mand na mand naar boven gedragen. De planten staan hier niet op stokken; zij graven zich diep in de bodem die ofwel van graniet is - en daar groeien de druiven voor de witte port - ofwel van leisteen, waar de druiven voor de rode port op staan. De leisteen splijt zich hier - en dat is ook iets bijzonders - onder een hoek van 60 graden; de wortels van de planten boren zich er soms 12m diep in op hun weg naar water.

Maar Portugal is meer dan port en de wijnterrassen van de Douro zijn meer dan alleen maar de producenten ervan.

Het oogsten

Het maakt wel enig verschil of u hier in het voorjaar bent of in het najaar. Als hier de vindima, de oogst, gaande is en de zware geur van de wijn rond de dorpen hangt kunt u eens gaan kijken bij de vrouwen en kinderen die de druiven oogsten en luisteren naar hun vrolijk gebabbel en gezang. De mannen komen van tijd tot tijd de druiven op de vrachtwagens laden. Het eist een enorme behendigheid om de volle manden of plastic tonnen, soms 100 pond zwaar, langs ijselijk steile paadjes naar een verzamelpunt te dragen, waar de wagens met de bekende merknamen staan te wachten. In een enkele van de Quinta's wordt een deel van de druiven nog met de blote voet geplet; een trom, harmonika of accordeon geven het ritme aan, als de mannen in een grote granieten tobbe staan te trappelen.

Maar in welke jaargetijde ook, de Douro, de Gouden Rivier, zal elke dag zijn aantrekkingskracht hebben.