De graven in het klooster van Batalha

De grafkapellen lijken soms het decor van een oosters sprookje. Maar even onwerkelijk is de leegte daarboven. Het is, alsof de zuilen in hun vaart omhoog als door een reuzenhand plotseling zijn gestopt, voordat zij zich konden ombuigen tot een schitterende koepel. Zoiets is ook gebeurd; de koningen verloren vrij plotseling hun belangstelling voor dit plan. Daarom heten deze grafkapellen, de Capelas Imperfeitas, de Onvoltooiden.
Eenzaam staan in de centrale kapel de sarcofagen van koning Duarte en koningin Leonora en in een kapel ernaast nog de tombe van hun zoontje Joâo, verdronken in de Taag.

Dit klooster is een heilige plaats voor de Portugese natie; daarom is het dat zich in de Kapittelzaal het graf voor de onbekende soldaat bevindt. In de Capela do Fundador bevinden zich de tombes van de andere koningen. In het midden staan hier de sarcofagen van Joâo, de stichter, en zijn Engelse Filipa. Op de dekplaten staan hun lijfspreuken, 'Y me plet', 'Het doet me genoegen' en 'Por bem', 'Goed bedoeld'. De laatste is van de koning. Hun gezichten staan gericht naar het oosten van waaruit het licht der opstanding moet komen; hand in hand wachten zij die dag af.
De tombes van andere vorstelijke personen staan om hen heen, onder anderen die van Hendrik de Zeevaarder. Zijn lijfspreuk was 'Talent de bien fère', 'Talent om goed te doen'. Boven welft zich een koninklijke stervormige koepel.