De tegeltjes van Almansil

In Almansil mag een bezoek aan de São Lourenco kathedraal beslist niet ontbreken.
Dit is namelijk één van de weinige kerken ter wereld die aan de binnenkant geheel is betegeld. In feite gaat het hier om een hoogtepunt uit een 'azulejos'-cultuur. De tegels zijn er in alle kleuren en motieven. Aanvankelijk werden de gebouwen van buiten betegeld, om zo de duurzaamheid te verhogen en te beschermen tegen de zilte lucht van de zee. Nu worden ze ook als decoratie gebruikt.

De Portugese tegelcultuur ontstond in het zuiden. Hier miste men van oudsher het natuurlijke gesteente dat als bouwmateriaal kon dienen. Daarentegen beschikten bouwmeesters wel al vroeg over de moorse technieken om stenen te maken uit een mengsel van klei en zand.
Door de opkomst van Italiaanse steenverftechnieken en onder invloed van het Delfts blauw leidde die steenbaktraditie in de zeventiende eeuw tot de azulejo: een knap bewerkte tegel waarmee muren konden worden voorzien van enorme wandschilderingen.
De decoratie van de tegels ontwikkelde zich tot een ware kunstvorm. In de São Lourenco zien we bijvoorbeeld hoe de tegelschilders door middel van subtiele schaduwen de dieptewerking van een 'trompe-l'oeil' wisten te bereiken. Zelfs de koepel is hier met de blauwwitte tegeltjes bekleed.
Zoals gezegd: een must voor iedereen. Is het niet vanwege de kunsthistorische waarde, dan toch zeker om inspiratie op te doen voor de badkamer thuis.