
Koning Joâo I (1385 - 1433) is de eerste koning van het Huis van Aviz. Dit koningshuis kwam in de plaats van het Bourgondische dat uitgestorven was. Joâo moest eerst nog de Spanjaarden verslaan die het land waren binnengevallen om er een Spaanse dynastie op de troon te helpen. Dit lukte hem bij Aljubarrota en hij bouwde op het slagveld Portugals mooiste overwinningsmonument, n.l. Batalha.
Die tempel moest ook het mausoleum worden voor zijn dynastie.
Tijden van voorspoed braken nu aan: de economie groeide, kunsten en wetenschappen bloeiden, de handel floreerde en door dat alles kwam de onvoorstelbare expansie van de ontdekkingsreizen nabij. Toen had de nieuwe koning aandacht en geld om ook voor zijn aardse leven een nieuw tehuis te bouwen en dat deed hij in Sintra op de plaats waar eerst een moors kasteel had gestaan.
Een mengeling van stijlen

Eeuwenlange aanbouw en verbouw hebben hier gezorgd voor een bonte mengeling van gotiek, latere Manuelijnse elementen en vroegere moorse. Maar vóór alles puur Portugees zijn de azulejos in de Sala dos Arabes, de Sala das Sereias (van de Sirene) en de kapel. De marmeren fontein in de Sala dos Arabes zou uit het vroegere moorse paleis zijn. Boeiend is de Sala dos Brasôes (wapenschilden) met jacht- en strijdscènes op blauwwitte tegels en de 72 wapenschilden van de adel uit de 16e eeuw. Eén schild is gewist, n.l. dat van de Tavorafamilie, die betrapt werd op een samenzwering tegen de troon.
In de zaal van de eksters (Sala das Pêgas) is het plafond volgeschilderd met kleine vogels die alle een standaard in de bek hebben met het koninklijk devies 'Por Bem'. Koning Joâo werd ooit betrapt door zijn vrouw toen hij een hofdame een kusje gaf. De koningin reageerde 'hoffelijk' met de opmerking 'Por Bem', 'Goed bedoeld'. Natuurlijk was dit gebeuren hèt onderwerp van de gesprekken der hofdames. De opgeluchte koning liet daarom in de zaal van de hofdames de eksters schilderen, symbool van roddelpraat, en herinnerde tevens aan de woorden van de koningin, nu zijn devies.
Er is hier nog veel meer te zien, maar laten we besluiten met het vermelden van de enorme paleiskeuken. Wanneer u weer buiten bent en nog eens omziet naar de enorme schoorstenen daarvan, dan geven die de indruk dat het gebouw één grote keuken is! Ze geven het paleis in elk geval een menselijk gezicht, menselijker, dan het paleis van Mafra heeft!