Vila Nova de Gaia: Port en de Britten
Om port te proeven en u te laten vertellen over het meng- en rijpingsproces kunt u het beste naar Vila Nova de Gaia gaan. Zoals u wellicht weet, is port een wijnproduct dat men verkrijgt door aan het pas half gegiste sap van de druiven, waarin dus nog veel suiker voorhanden is, brandewijn toe te voegen. Daardoor komt het gistingsproces tot stilstand en krijgt men de - zoete - port.
Het product is waarschijnlijk bij toeval ontstaan, toen men probeerde de Portugese wijn, die naar Engeland werd geëxporteerd, te verbeteren. Bij het verdrag van Methuen kregen de Portugezen toegang tot de Engelse wijnmarkt, die voor de Franse wijnen was gesloten. Maar een gevolg daarvan is wel weer geweest - want zo koloniaal ging het sterke Engeland wel met het verzwakte Portugal om- dat bijna alle porthuizen Britse namen dragen. De Britse kooplieden zetten de Portugese licentie in Engeland om in een Engels monopolie in Portugal! Er bestaat nu geen monopolie meer, maar tot op heden is alleen het porthuis Cálem een pure Portugese aangelegenheid. Porto is daardoor een stad met een grote Engelse gemeenschap, waarvan de leden merendeels afstammelingen zijn van de eerste portkooplieden.
En al wonen deze families al eeuwen in Portugal, zij zijn Engels gebleven. Zij spelen cricket en zwemmen aan het Praia (strand) dos Ingleses; zij sturen hun kinderen naar de Britse school in Porto, wonen de diensten bij in hun Anglicaanse kerk en vieren de verjaardag van hun koningin. Al meer dan 200 jaar komen de mannen op woensdag bijeen om hun zaken te bespreken bij een lunch die besloten wordt met een glas port. Op woensdag nog steeds, want op die dag kwam er in de goede oude tijd geen post uit Engeland. De Engelsen zijn niet erg populair in Porto... de Inquisitie mocht hen al niet en verbood hun begrafenis op de Portugese kerkhoven. Gelukkig voor hen hebben de Portugezen zelf al wel het een en ander in hun land veranderd...
Het product is waarschijnlijk bij toeval ontstaan, toen men probeerde de Portugese wijn, die naar Engeland werd geëxporteerd, te verbeteren. Bij het verdrag van Methuen kregen de Portugezen toegang tot de Engelse wijnmarkt, die voor de Franse wijnen was gesloten. Maar een gevolg daarvan is wel weer geweest - want zo koloniaal ging het sterke Engeland wel met het verzwakte Portugal om- dat bijna alle porthuizen Britse namen dragen. De Britse kooplieden zetten de Portugese licentie in Engeland om in een Engels monopolie in Portugal! Er bestaat nu geen monopolie meer, maar tot op heden is alleen het porthuis Cálem een pure Portugese aangelegenheid. Porto is daardoor een stad met een grote Engelse gemeenschap, waarvan de leden merendeels afstammelingen zijn van de eerste portkooplieden.
En al wonen deze families al eeuwen in Portugal, zij zijn Engels gebleven. Zij spelen cricket en zwemmen aan het Praia (strand) dos Ingleses; zij sturen hun kinderen naar de Britse school in Porto, wonen de diensten bij in hun Anglicaanse kerk en vieren de verjaardag van hun koningin. Al meer dan 200 jaar komen de mannen op woensdag bijeen om hun zaken te bespreken bij een lunch die besloten wordt met een glas port. Op woensdag nog steeds, want op die dag kwam er in de goede oude tijd geen post uit Engeland. De Engelsen zijn niet erg populair in Porto... de Inquisitie mocht hen al niet en verbood hun begrafenis op de Portugese kerkhoven. Gelukkig voor hen hebben de Portugezen zelf al wel het een en ander in hun land veranderd...
