Cacabelos en de Pelgrimsroute

Een schat aan kerken en kloosters

In Carracedo staan de resten van een klooster dat gesticht werd in 990. De laatste tegenaanvallen van de Moren moesten toen nog komen en die hebben het klooster dan ook verwoest. In de 12e eeuw werd het weer opgebouwd ten behoeve van Spaanse en Franse monniken. Met name de Franse monniken hebben zich van het begin af aan langs de pelgrimsroute ingezet voor de geestelijke en lichamelijke verzorging van de pelgrims.

Tegelijkertijd echter hebben ze daarvoor langs die route een schat aan kerken en kloosters gebouwd, meestal in de sobere Romaanse stijl die de cisterciënzer monniken in Frankrijk tot ontwikkeling brachten. Romaans zijn in het klooster van Carracedo de kapittelzaal en het deel, dat men het 'Palacio' noemt. De rest van de gebouwen is uit latere tijden en lang niet altijd mooi.

Cacabelos

Vanuit Carracedo is het niet ver naar Cacabelos. In de oorkonde die de stichting van het klooster in Carracedo vermeldt wordt Cacabelos al genoemd. Toen het enthousiasme voor de pelgrimages op zijn hoogtepunt was, stonden hier vijf kerken en drie hospitalen.

Van dat alles is nu nog slechts één kerk over namelijk Nuestra Señora de las Angustias. Het is een edel gebouw met een voorgevel uit de 18e eeuw. Binnen is er van alles te zien, maar het meest interessante is toch wel de toegang tot de sacristie. Daar valt onmiddellijk een reliëf op van het Jezuskind, dat met Sint Antonius aan het kaartspelen is. Het heeft ruitenvier in de hand! De dorpskerk, zelf uit een veel recenter verleden, bewaart boven de hoofdingang nog een Romaans Madonnabeeldje. Dat zijn de herinneringen aan de pelgrimstijden, maar zoals in de meeste oude dorpen is het dorpsplein, vlak bij de kerk, ook heel schilderachtig.