Geschiedenis van San Juan de la Peña

Volgens de traditie hebben de monniken destijds de heilige kelk van het laatste avondmaal, de zogenaamde graal, in bewaring gekregen. Dit kan de bron zijn geweest van de 12e-eeuwse Franse sagen die verhalen over een ver kasteel Munsalvaesche, de wilde berg, waar de graal eerbiedig bewaakt wordt door een gezelschap van ridders. Het gaat over een bijna ontoegankelijke plaats, zoals San Juan de la Peña.

De monniken bezaten inderdaad een met edelstenen versierde kelk, die nu veilig bewaard wordt in de Kathedraal van Valencia. Het klooster werd gesticht in de 9e eeuw. In de 11e eeuw nam het de regel van Cluny aan en het werd het symbool van het christelijke verzet tegen de Arabische bezetting. Het werd in de late middeleeuwen ook in gebruik genomen als pantheon van de koningen van Aragón-Navarre.

De benedenkerk is het oudste en hier zien we nog de typische mozarabische hoefijzerboog. Later werd er een nieuw klooster boven gebouwd en ook het prachtige gedeelte, waarboven de rots de functie van dak heeft. Op het einde van de 17e eeuw werd de oude abdij door brand vernield. De monniken bouwden hogerop een nieuw monasterium. Het klooster werd in 1835 op bevel van de regering gesloten.