Guadalupe als centrum voor religieus toerisme

Zo groot was de faam van Guadalupe, dat zijn naam vermenigvuldigde in de Nieuwe Wereld. Columbus gaf een pas ontdekt eiland de naam Guadalupe. Cortés wijdde een heiligdom ten noorden van Mexico aan Nuestra Señora de Guadalupe; tot in onze dagen is het de meest bekende bedevaartplaats van Amerika. Tenslotte dragen talloze scholen, kerken en kloosters in die Nieuwe Wereld deze naam.

Een dieptepunt in de geschiedenis van Guadalupe was de wet van 1835, waarbij alle kerkelijke goederen werden genaast en de monniken hun kloosters moesten verlaten. Maar sinds 1908 beheren opnieuw monniken het heiligdom, ditmaal franciscanen. De fraaie oude mudéjargebouwen (Mudéjares: Arabieren in christelijk Spanje) en de oude refters met oogverblindende collecties borduurwerk en met de kostbare garderobe van het Mariabeeld, inclusief de halssnoeren en kronen door pausen en koningen geschonken, zijn zeer de moeite van het bekijken waard.

De bibliotheek heeft prachtige codices en in de sacristie, waar schilderijen hangen van één van Spanje's grote schilders, Zurbarán. Het hoogtepunt is de beklimming van een rood marmeren trap naar de Camarín, waar Nuestra Señora troont in een stralend barokke omgeving.

Het stadje rond het klooster leeft hoofdzakelijk van het religieuze toerisme. Hobbelige straten slingeren tussen de traditionele huizen van de Extremadura met hun houten balkons vol geraniumpotten. Naast alle te verwachten devotiesouvenirs en aardewerk kunt u ook een fles 'Gloria' meenemen, een plaatselijk drankje gemaakt van brandewijn, druivensap en kruiden.