Het oude Segovia
Segovia ligt circa 90 km noordelijk van de hoofdstad Madrid.
De streek is beroemd om zijn keuken. Hebt u ooit gehoord van Mesón de Candido in Segovia, vlak bij het Romeinse aquaduct? De voortreffelijke kwaliteit van de tafel en de ambiance zijn voortreffelijk. Er zijn veel goede restaurants.
Het Aquaduct is een ongelofelijk staaltje van Romeinse utiliteitsbouw. Een dichter noemde het eens een stenen harp. Maar die harp is dan wel opgebouwd uit massieve brokken graniet die, zonder specie op elkaar gestapeld door vele tienduizenden slaven, al twintig eeuwen slijtage trotseren. Wat hier te zien is is overigens slechts 813 meter van de oorspronkelijke 16 km.
De derde reden waarom niemand Segovia wil missen is Het Alcazar. Vanuit de verte ziet men het al liggen, hoog en slank, wit en spits toelopend als een schip op de golven torent het boven de stad uit. Een plaatje, of misschien nog beter, een sprookjesslot... 
In dat slot ziet men nog de houten sculpturen van de alleroudste koningen van Castilië, Asturië en León. In een oude zaal, de Sala del Cordón, zal men u het verhaal vertellen van koning Alfonso de Wijze die het ooit waagde te beweren, dat de aarde om de zon draaide!! Een donderende blikseminslag was het antwoord van Boven. De verschrikte koning droeg daarom voor de rest van zijn leven het boetekoord, 'Cordón', dat hij hier als een fries in zijn studeerkamer liet aanbrengen. In het Alcázar is verder nog veel moois te zien in mudéjarstijl.
De hooggelegen Toren van Juan II biedt een weids uitzicht over het Guadaramamassief, en over de huizen en straten, de pleinen en kerken van het oude Segovia. Het maakt je klein als je bedenkt hoeveel duizenden jaren geschiedenis zich daar beneden hebben afgespeeld. Hoeveel volkeren hebben elkander daar afgelost?... Weer de Iberiërs, weer de Romeinen, die de stad haar naam Segobriga gaven, weer de Westgoten, die er al een bisschopsstad van maakten en weer de Arabieren, die er een belangrijke lakenindustrie vestigden.
Daar beneden leidde in 1468 koning Enrique IV hoogstpersoonlijk het paard van zijn halfzuster Isabella door de straten. Daarmee gaf hij te kennen - en dat gebeurde onder druk van de lakenhandelaren, Morisci, bekeerde Mohammedanen, - dat Isabella koningin moest worden en niet zijn dochter Juana, die de mensen La Beltraneja noemden, naar Beltran, de favoriet van de koningin. Isabella en haar man Ferdinand zijn bekend als de Reyes Catolicos, de katholieke Koningen. Deze eretitel slaat op hun levenswerk: de 'katholiciteit' d.i. de eenheid van een geheel van de Moren bevrijd Spanje.
In die stad aan onze voeten vestigde zich in 1480 de Grootinquisiteur Torquemada, daar liet Felipe II het Casa de la Moneda bouwen, de Spaanse Munt, daar ginds in die straatjes raasde de opstand van de Comuneros tegen de 'vreemdeling' Carlos I (Karel V) en werden joden en mohammedanen vervolgd.
Daar beneden is natuurlijk nog heel veel te zien. Tussen de vele mooie, oude huizen en palacios staat de laatste Gotische Kathedraal van Spanje. Tussen al het moois daarbinnen zijn veel verhalen en anekdoten uit het verleden op te halen. Segovia heeft ook opvallend veel kerken en kloosters buiten zijn stadsmuren, b.v. een tempelierskerk, de Vera Cruz, heel anders dan een gewone kerk, het Klooster der Carmelitas Descalzadas (de ongeschoeide karmelietessen), waar San Juan de la Cruz begraven ligt. Hij was de biechtvader van Santa Teresa de Avila en ook een lyrisch dichter met grote invloed op andere dichters, zelfs Spanjaarden van de 20e eeuw, zoals o.a. García Lorca.
