
Wanneer u de kustlijn volgt, rijdend vanuit Pontevedra naar het westen en het noorden, gaat u over een op zichzelf prachtige weg. U ziet er veel mooie plekjes, maar veel wordt ook aan het oog onttrokken door de slordige manier waarop modern Spanje bouwt en door de grote massa toeristische voorzieningen.
U komt tenslotte uit bij O Grove en vandaar uit kunt u via een brug op het eilandje A Toxa komen. Eens werd een langdurig zieke ezel hier eindelijk gezond en sindsdien komen er veel mensen om te kuren....
U kunt ook verder naar het noorden gaan langs de vele Rias. Geheel ten onrechte worden deze diepe inhammen vergeleken met de Noorse fjorden. Maar deze laatsten zijn ontstaan op plaatsen waar gletsjers ooit zeewaarts omlaag schuurden; de Rias danken hun ontstaan en vorm aan de Atlantische Oceaan die miljoenen jaren gestaag tegen deze kusten beukte. Waar een riviermond voor een opening zorgde in de kust is die monding door de vanuit de zee aanstormende golven verwijd tot een breed estuarium.
Aan de noordkant van Galicië heten die estuaria 'Rias Altas' (de 'hooggelegene'), aan de westkant 'Rias Baixas' (de 'lagergelegene'). Portonovo ligt bijvoorbeeld aan de Ria Baixa de Pontevedra.
De kustweg voorbij O Grove naar het noorden biedt weer mooie plaatjes en stille stranden, maar het vraagt wel om enig gezoek naar de goede weg. Wanneer je ver genoeg rijdt kom je uit bij Cabo Finisterre, de 'Kaap aan het einde van de wereld'.