Het 'houten stadje' in Roznov
Dit is het oudste gedeelte van het openluchtmuseum in Roznov. Het werd in 1925 geopend en vertegenwoordigt in de huidige vorm de manier van wonen en het cultuurniveau van de burgers, de ambtsdragers en de handwerkslieden uit de streek van Roznov.
Onbetwistbare sporen van stijlen uit de Renaissance, de Barok en het classicisme gaan hier samen met de volkscultuur van de Karpaten.
Als eerste valt op een soort burgemeestershuis van een vermogende boer uit Walachije, de erfrechter, die als vertegenwoordiger van de overheid moest toezien op het nakomen van de herendiensten en het afdragen van de belastingen. Het huis is gebouwd in Velké Karlovice in 1793 en in 1932 in het museum geplaatst.
Vervolgens komt men bij de kerk, een reconstructie naar het voorbeeld van de houten kerk te Vetrkovice bij Pribor uit het midden van de 17e eeuw. Uit de kerk komend treft men aan de rechterkant het zogenaamde huis van Bills, dat vanaf 1750 als onderkomen van een burger uit Roznov diende en in 1925 naar het museum was overgebracht. Dat is eveneens het geval met het raadhuis van Roznov, uit het jaar 1770, dat als eerste object in het museum werd opgesteld.
In de naaste omgeving zijn een klokkentoren uit Dolni Becva en een overdekte waterput uit Horní Lidec. Hoewel er al in 1660 sprake is van een herberg Vašek weten we zeker, dat het gebouw in de 18e eeuw werd verbouwd en in de jaren 1927-1928 van het stadsplein in Roznov naar het museum werd overgebracht.
Walachijse specialiteiten en traditionele gerechten vindt men ook in het restaurant 'Na poslednim groši' (= tot het laatste groschen), eertijds het huis Zingor, dat tot 1970 op het stadsplein in Roznov stond en waarvan in 1973 alhier een getrouwe nabootsing tot stand kwam.
In het museum zijn verder nog gebouwen met ruimten waar oude ambachten worden uitgeoefend, zoals een zadelmakerij en een pijpenwerkplaats. Daarnaast zijn er kleinere objecten opgesteld, onder andere een aantal zeer bijzondere bijenkorven.
Als eerste valt op een soort burgemeestershuis van een vermogende boer uit Walachije, de erfrechter, die als vertegenwoordiger van de overheid moest toezien op het nakomen van de herendiensten en het afdragen van de belastingen. Het huis is gebouwd in Velké Karlovice in 1793 en in 1932 in het museum geplaatst.
Vervolgens komt men bij de kerk, een reconstructie naar het voorbeeld van de houten kerk te Vetrkovice bij Pribor uit het midden van de 17e eeuw. Uit de kerk komend treft men aan de rechterkant het zogenaamde huis van Bills, dat vanaf 1750 als onderkomen van een burger uit Roznov diende en in 1925 naar het museum was overgebracht. Dat is eveneens het geval met het raadhuis van Roznov, uit het jaar 1770, dat als eerste object in het museum werd opgesteld.
In de naaste omgeving zijn een klokkentoren uit Dolni Becva en een overdekte waterput uit Horní Lidec. Hoewel er al in 1660 sprake is van een herberg Vašek weten we zeker, dat het gebouw in de 18e eeuw werd verbouwd en in de jaren 1927-1928 van het stadsplein in Roznov naar het museum werd overgebracht.
Walachijse specialiteiten en traditionele gerechten vindt men ook in het restaurant 'Na poslednim groši' (= tot het laatste groschen), eertijds het huis Zingor, dat tot 1970 op het stadsplein in Roznov stond en waarvan in 1973 alhier een getrouwe nabootsing tot stand kwam.
In het museum zijn verder nog gebouwen met ruimten waar oude ambachten worden uitgeoefend, zoals een zadelmakerij en een pijpenwerkplaats. Daarnaast zijn er kleinere objecten opgesteld, onder andere een aantal zeer bijzondere bijenkorven.
