Nationaal Visserijmuseum

"Hun jonge leven hebben ze aan de zee gegeven. Alleen hun namen zijn overgebleven. Ze staan voor altijd in deze stenen geschreven."

Deze tekst leest de bezoeker op de centrale steen op het ereplein waar 358 namen vermeld staan van vermiste vissers. Mensen die hun leven op zee verloren vanaf 1931.

In het Nationaal Visserijmuseum wordt niet alleen een geschiedkundig overzicht gegeven van onze Vlaamse visserij doch wordt ook het zware en harde vissersleven in de kijker geplaatst. Dit gebeurt aan de hand van een uitgebreide reeks scheepsmodellen tal van voorwerpen en didactische voorstellingen. Verder bezit het museum een rijke collectie schilderijen, beeldhouwwerken en foto's die ons meenemen naar een tijd die steeds meer en meer irreëel gaat lijken. Kunstenaars als Artan, Boudry, Frasyn, Crahay, e.a. wisten de zee en het leven op en rond zee op een sublieme manier weer te geven. In het vissershuisje ervaart de bezoeker hoe de visser leefde en woonde.

Geschiedenis
Aanvankelijk beperkt tot de kleine visserij of de "visserij te verse" ontwikkelt het bedrijf zich tot de grote visserij. Stilaan deden de eerste bewaarmethoden, het inzouten van de vangsten, hun intrede wat langere reizen mogelijk maakte en waardoor nieuwe visgronden konden worden aangeboord. Doggers, hoekers, haringbuizen en IJslandvaarders waren vaartuigen welke vooral ingezouten haring en kabeljauw aan land brachten na heel veel dagen van zwaar en hard labeur vol gevaren op de woeste Noordzee of rond het verre IJsland. Op het einde van de vorige eeuw doet het stoomvaartuig zijn intrede en wordt het zout stilaan door ijs als bewaarmiddel vervangen. Na de eerste wereldoorlog worden de eerste motoren aan boord geplaatst. Deze nieuwe krachtbron verdringt geleidelijk de zeilen.

Nieuwere visserijmethoden beoefend met grotere en krachtiger eenheden leiden uiteindelijk tot overbevissing zodat quota's en overeenkomsten tussen diverse landen onvermijdelijk worden. De moderne visserij is geboren: een moeilijk nationaal en internationaal zoeken naar een evenwicht tussen visbestanden en visserijbedrijvigheid. De visser van vandaag is een technicus geworden en beschikt niet langer over "de jagersinstincten" van zijn voorouders. Moderne elektronische apparatuur, krachtige machines en computers helpen hem bij het opsporen en binnenhalen van de vangsten. Ook dit aspect wordt in het museum voorgesteld aan de hand van een ingerichte stuurcabine. Centraal in de oostelijke vleugel van het museum bevindt zich een zeer gedetailleerd model van een vissershaven: een educatief geheel toegelicht bij middel van audiovisuele technieken. De strandvisserij werd langs onze vlakke zandstranden steeds intens bedreven en dit zowel te voet als te paard. Oostduinkerke is nu de enige plaats ter wereld waar de garnaalvisserij te paard nog bedreven wordt. Na een bezoek kan nog wat verpozing gezocht worden in het museumcafé "de Peerdevisscher" waar men, bij het peuzelen aan garnaal of droogvis, kan mijmeren over lang vervlogen tijden.

Openingstijden
Elke dag	m.u.v. maandag	10.00 - 12.00 uur 14.00 - 18.00 uur
Vakantiemaanden	ook op maandag open	10.00 - 12.00 uur 14.00 - 18.00 uur

Entreeprijzen
Volwassenen	€ 2,00
Kinderen van het basisonderwijs	€ 0,75
Kortinghouders - studenten	€ 1,25

Adres

Pastoor Schmitzstraat 5
8670 OOSTDUINKERKE
België
Tel.: 058-512468
Fax: 058-510817
E-mail: visserijmuseum@.pi.be

www.visserijmuseum.be